IV SAB/Gl 68/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-05-09

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi wyznaczonemu z urzędu w sprawie zakończonej odrzuceniem skargi przysługuje zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jeśli wykazał się należytą starannością w reprezentowaniu strony?
Ratio decidendi
Adwokatowi wyznaczonemu z urzędu w sprawie, która zakończyła się odrzuceniem skargi, przysługuje zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jeżeli wykazał się należytą starannością w reprezentowaniu strony, w tym podjął niezbędne czynności zmierzające do nawiązania kontaktu ze stroną w celu wyjaśnienia kwestii stanowiących przedmiot wezwania sądu. Odrzucenie skargi nie może stanowić skutku wadliwego działania lub zaniechania pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skarżący L.B. wniósł skargę na bezczynność organu. Sąd wyznaczył mu pełnomocnika z urzędu, adwokata M.B. Sąd wezwał pełnomocnika do wykazania, czy skarżący wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia. Pełnomocnik podjął próbę kontaktu ze skarżącym, jednak ten nie udzielił odpowiedzi. Pełnomocnik podtrzymał stanowisko skarżącego i wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Skarga została prawomocnie odrzucona.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi M.B. kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi M.B. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć zł 20/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej; Postanowieniem z dnia 22 września 2015 r., starszy referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata M.B. W dniu 26 października 2015 r. upoważniony przez wskazanego wyżej pełnomocnika aplikant adwokacki przeglądał akta niniejszej sprawy. Wezwaniem z dnia 23 października 2015 r. Sąd zwrócił się do wspomnianego adwokata o wykazanie, że L.B., przed wniesieniem skargi wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 K.p.a. Odpowiadając na powyższe adwokat M.B. nadesłał do Sądu pismo procesowe datowane na 16 listopada 2015 r., w którym wywiódł, iż podjął próbę skontaktowania się ze skarżącym wysyłając do niego pismo z prośbą o kontakt celem wyjaśnienia kwestii podniesionych w wezwaniu Sądu, jednak choć L.B. odebrał przesyłkę w dniu 3 listopada 2015 r. (co wynika z dołączonych kopii stosownych dokumentów), nie udzielił na rzeczone pismo jakiejkolwiek odpowiedzi. Równocześnie pełnomocnik skarżącego podtrzymał jego dotychczasowe stanowisko, a nadto wniósł o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej składając oświadczenie, że nie zostały one opłacone w części ani w całości. Niniejsza sprawa została prawomocnie zakończona postanowieniem Sądu z dnia 1 marca 2016 r. rozstrzygającym o odrzuceniu skargi. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W pierwszej kolejności podnieść przyjdzie, iż zdaniem rozpoznającego wniosek, adwokat M.B. dochował należytej staranności w zakresie reprezentowania interesów skarżącego w niniejszej sprawie, w tym podjął niezbędne czynności zmierzające do nawiązania z nim kontaktu, celem wyjaśnienia kwestii stanowiących przedmiot wezwania Sądu z dnia 23 października 2015 r. Nie można zatem przyjąć, aby odrzucenie skargi stanowiło skutek jego wadliwego działania lub zaniechania. W tym stanie rzeczy zgłoszony wniosek zasługuje na uwzględnienie w świetle kryteriów określonych w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Na kwotę 295,20 zł należną pełnomocnikowi strony z mocy § 19 tego rozporządzenia, składa się wynagrodzenie za udział w postępowaniu pierwszej instancji, w wysokości 240 zł wynikającej z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powyższego rozporządzenia, którą podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 tego aktu wykonawczego - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 55,20 zł. Niniejsze rozstrzygnięcie podjęto nadto na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. Uwzględniono przy tym treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 listopada 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). Z przepisu tego wynika bowiem, że chociaż niniejsze - nowe - rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to jednak w sprawach wszczętych i niezakończonych przed tą datą, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło