IV SAB/Gl 70/11

PostanowienieWSA w Gliwicach2012-01-09

Skład orzekający: Teresa Kurcyusz-Furmanik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym przypadku zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wniesienie takiego zażalenia jest warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu.
Stan faktyczny
T.Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie rozpoznania jego pisma zatytułowanego "zażalenie" od decyzji ustalającej odpłatność za pobyt w rodzinie zastępczej. Prezydent Miasta B. poinformował, że pismo zostało potraktowane jako odwołanie i przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które pozostawiło je bez rozpatrzenia. Sąd wezwał skarżącego do wskazania, czy wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 K.p.a. Skarżący nie udzielił tej informacji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2012r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.Ś. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie rodziny zastępczej postanawia: odrzucić skargę 4 Pismem z dnia [...] T.Ś. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. dotyczącą rozpoznania jego pisma zatytułowanego "zażalenie", które wniósł od decyzji tego organu w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt J.Ś. w rodzinie zastępczej. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wskazał, że pismo T.Ś. z dnia [...] zostało potraktowane przez organ jako odwołanie od decyzji z dnia [...] nr [...] i przekazane wraz z aktami sprawy w dniu [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Organ ten w dniu [...] pozostawił pismo bez rozpatrzenia. Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2011r. skarżący został wezwany w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.) do wskazania, czy przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § K.p.a. poprzez nadesłanie zażalenia. Skarżącego poinformowano, że powyższego można dokonać poprzez nadesłanie zażalenia. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał pismo z dnia [...], w którym zawarł szereg zarzutów dotyczących pełnienia obowiązków przez rodzinę zastępczą i pracowników MOPS w B. W piśmie tym skarżący nie wskazał, czy wniósł zażalenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezydenta Miasta B. dotycząca rozpoznania pisma skarżącego zatytułowanego "zażalenie", które wniósł od decyzji tego organu w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt J.Ś. w rodzinie zastępczej. Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przewiduje w takim wypadku możliwość podjęcia określonych działań dyscyplinujących organ do załatwienia sprawy. Zgodnie bowiem z art. 37 ust. 1 kpa na niezałatwienie spraw w terminie określonym przepisami tej ustawy strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu wniesienie skargi do sądu jest dopuszczalne, bowiem zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy. Jak wynika z materiału sprawy przedstawionego Sądowi wraz ze skargą, skarżący nie kierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. żadnych pism i nie wyrażał swego niezadowolenia z powodu braku rozpatrzenia jego pisma z dnia [...]. Nadto wezwany pod rygorem odrzucenia skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania do wskazania, czy wystąpił w trybie art. 37 K.p.a. w piśmie z dnia [...] nie wskazał, czy składał takie zażalenie. Skarga wniesiona z pominięciem tego trybu, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. ustawy, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak na wstępie. ----------------------- 2

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło