IV SAB/Gl 74/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Burmistrza Miasta P. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie Pismem procesowym z dnia [...] marca 2012 r. A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Burmistrza Miasta P. w przedmiocie informacji publicznej, wnosząc o: 1/ uznanie, iż pozostaje on w bezczynności 2/ zobowiązanie tego organu do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej lub uznania uprawnienia skarżącego do uzyskania wnioskowanej informacji i tym samym stwierdzenia obowiązku ciążącego na organie 3/ zasądzenie kosztów postępowania. W skardze podniesiono, iż w dniu [...] lutego 2012 r. skarżący wystąpił do Burmistrza Miasta P. o udzielenie informacji publicznej dotyczącej finansowania z budżetu Miasta P. działalności A sp. z o.o. w G. Wniosek został złożony drogą elektroniczną w dniu [...] lutego 2012 r., na co skarżący otrzymał stosowne potwierdzenie. W myśl art. 4 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 6 ust, 1 pkt. 2 lit. f ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. Nr 112 poz. 1198 ze zm.) Burmistrz był zobowiązany do udostępnienia żądanej informacji w terminie 14 dni, której jednak nie udzielił, pozostając w bezczynności. Po upływie tego terminu skarżący w formie elektronicznej przypomniał Burmistrzowi o jego obowiązku w tym zakresie, jednak pismo to zostało zignorowane. Organ nie wydał w tej sprawie decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, nie podał także powodów opóźnienia oraz terminu udostępnienia zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] kwietnia 2012 r. Burmistrz Miasta P. wniósł o umorzenie postępowania ze względu na udzielenie informacji publicznej w żądanym zakresie w dniu [...] kwietnia 2012 r. Jednocześnie wyjaśnił, iż powodem nieudzielenia informacji publicznej wcześniej była znaczna ilość korespondencji elektronicznej oraz zmiany kadrowe w Wydziale Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska, w którym to prowadzone są sprawy dotyczące komunikacji miejskiej. W piśmie procesowym z dnia [...] maja 2012 r. skarżący potwierdził fakt uzyskania żądanej informacji publicznej, jednakże dopiero po wniesieniu skargi. Wobec tego wniósł o uznanie, iż na dzień wniesienia skargi strona przeciwna pozostawała w bezczynności, zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania oraz umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a., w tym aktów i czynności z zakresu administracji publicznej. Uwzględniając skargę w tym przypadku, w myśl art. 149 p.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, a nadto rozstrzygnięcia kwestii, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przedmiotem kontroli w rozpatrywanej sprawie jest kwestia bezczynności organu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej na wniosek, na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 ze zm., dalej: u.d.i.p.). Udzielenie informacji publicznej ma charakter czynności materialno-technicznej, pozostającej czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zaś nieudzielenie takiej informacji jest jedną z postaci bezczynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego wedle art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., l OSK 601/05, LEX nr 236545). W pierwszym rzędzie przyjdzie zauważyć, iż wniosek skarżącego z dnia [...] lutego 2012 r. dotyczy informacji publicznej, jak również adresat tego wniosku – Burmistrz Miasta P. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia takiej informacji (art. 4 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p.). Co za tym idzie, bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku powinien informację taką udostępnić. Udostępnienie żądanej informacji nastąpiło z naruszeniem wskazanego wyżej terminu w dniu [...] kwietnia 2012 r., już po wniesieniu skargi przez A. K. Celem podejmowania przez sąd administracyjny kontroli bezczynności organu administracyjnego jest stwierdzenie czy rzeczywiście mamy do czynienia z bezczynnością oraz doprowadzenie do podjęcia przez organ pozostający w bezczynności prawem przewidzianych działań. Zgodnie bowiem z brzmieniem art.149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów administracyjnych zobowiązuje je do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jak wynika z akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę i z pisma skarżącego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nie budzi wątpliwości fakt, iż w chwili orzekania przez Sąd bezczynność organu, która była przedmiotem zaskarżenia, nie zachodzi, a żądana przez skarżącego informacja publiczna została udzielona. Z chwilą udzielenia informacji publicznej w zakresie żądanym przez A. K. bezczynność tego Burmistrza względem skarżącego ustała. Nie można bowiem zobowiązać organu administracyjnego do dokonania czynności (udzielenia informacji publicznej) jeżeli czynność ta została już dokonana. Tym samym w dacie orzekania przez Sąd w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia bezczynności Burmistrza. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Organ, którego działanie zaskarżono uwzględnił skargę w całości, zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu nas podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z § 2 p.p.s.a.