IV SAB/Gl 78/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie; 2) zasądzić od organu na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 24 listopada 2012 r. skarżący J.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy C. w sprawie rozpoznania jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy C. wniósł o oddalenie skargi i oświadczył, że w dniu 01 grudnia 2011 r. udostępnił żądaną informację publiczną zgodnie z wnioskiem. Skarżący w piśmie z dnia 27 grudnia 2011 r. potwierdził, że organ udostępnił mu wnioskowaną informację publiczną. W związku z tym wniósł o uznanie, że organ pozostawał w bezczynności na dzień złożenia skargi, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania oraz umorzenie postępowania ze względu na udzielenie informacji po złożeniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w pkt. 1-2. Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Należy stwierdzić, że w dacie wniesienia skargi organ nie udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek o udzielenie informacji publicznej. Natomiast, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Z pisma skarżącego z dnia 27 grudnia 2011 r. wynika, iż dopiero po złożeniu skargi organ udostępnił mu żądaną informację publiczną. Powyższe kwalifikuje wniesioną skargę jako zasadną wobec pozostawania organu w bezczynności. Na mocy art. 149 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 lit. a) P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednakże udzielenie skarżącemu informacji już po wniesieniu skargi na bezczynność powoduje, że postępowanie w zakresie tej bezczynności stało się bezprzedmiotowe. Oczywiste jest bowiem, że Sąd nie może nałożyć takiego obowiązku, gdyż czynność została już wykonana. Wobec tego należało uznać, że postępowanie w sprawie wszczętej skargą stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SAB/Gl 39/07). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, orzekł jak sentencji postanowienia. O kosztach postępowania, na które składa się wpis, orzeczono zgodnie z art. 201 § 1 powołanej ustawy. Zwrot kosztów przysługuje bowiem skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania. O powyższym przesądziła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. o sygn. I OPS 6/08 (publ. "Orzecznictwo NSA i wojewódzkich sądów administracyjnych" z 2009 r., nr 4, poz. 63). Uznane tam zostało, iż działanie organu dokonane po wniesieniu skargi na jego bezczynność, które ową bezczynność usuwa - jak w niniejszej sprawie - należy oceniać i kwalifikować jako działanie samokontrolne skutkujące zaistnieniem przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, ale jednocześnie gwarantującej stronie skarżącej zwrot poniesionych kosztów postępowania. Przegraną stroną procesu jest bowiem organ, który - w wyniku wniesienia skargi przez stronę - usunął stan niezgodności z prawem.