IV SAB/Gl 8/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. w przedmiocie funkcjonariuszy straży pożarnej postanawia: odrzucić zażalenie; Postanowieniem z dnia 4 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J.R. na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. w przedmiocie załatwienia jego wniosku z dnia [...], o ponowne zatrudnienie go na stanowisku [...] bądź na innym równorzędnym stanowisku (przywrócenie do pracy). W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, iż rzeczona skarga jest niedopuszczalna. Następnie, to jest w dniu [...] J.R. złożył do Sądu osobiście sporządzone pismo procesowe zatytułowane jako "Zażalenie skarżącego", w którym oświadczył, iż zaskarża przywołane wyżej postanowienie w całości oraz zażądał stwierdzenia jego nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Stosownie do treści art. 173 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie budzi wątpliwości, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i to bez względu na przyczynę, która odrzucenie to spowodowała. Tym samym należy podnieść, iż na wydane w niniejszej sprawie postanowienie z dnia 4 marca 2009 r. o odrzuceniu skargi z uwagi na jej niedopuszczalność, przysługuje skarga kasacyjna, o czym J.R. został wyraźnie pouczony przy doręczeniu postanowienia z dnia 4 marca 2009 r. Wobec powyższego, zażalenie skarżącego należało odrzucić, jako niedopuszczalny środek zaskarżenia działając na podstawie art. 197 §2 p.p.s.a. w związku z art. 178 tej ustawy. Na marginesie trzeba wskazać, że nawet gdyby uznać omawiane zażalenie za skargę kasacyjną, podlegałaby ona odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. W myśl bowiem art. 175 §1 przywołanej regulacji, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie obowiązuje jedynie wówczas, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 §2 p.p.s.a.). Tymczasem skarżący wniósł do Sądu pismo, które nie zostało sporządzone przez jedną z wyżej wymienionych osób. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika jest natomiast warunkiem jej dopuszczalności, którego uchybienie nie podlega usunięciu w trybie uzupełnienia braków formalnych.