IV SAB/Gl 81/11

PostanowienieWSA w Gliwicach2012-02-28

Skład orzekający: Adam Mikusiński, Tadeusz Michalik, Stanisław Nitecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku udostępnienia informacji publicznej przez organ po wniesieniu skargi na bezczynność, sąd powinien umorzyć postępowanie?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ udostępnił żądaną informację publiczną po wniesieniu skargi, a przed rozpoczęciem rozprawy. Fakt ten czyni postępowanie bezprzedmiotowym, a skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (wykazy uchwał). Organ przyznał, że nie udzielił informacji w terminie, ale uczynił to po wniesieniu skargi, tłumacząc opóźnienie koniecznością odszukania i zeskanowania dokumentów. Skarżący podtrzymał skargę, ale zażądał umorzenia postępowania i zwrotu kosztów po uzyskaniu informacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd umorzył postępowanie i zasądził od Burmistrza Miasta K. na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Burmistrza Miasta K. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie; 2) zasądzić od Burmistrza Miasta K. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 28 listopada 2011 r. J.J. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w postaci wykazu uchwał Rady Miejskiej w K. za lata 1990-2002 oraz wykazu uchwał Zarządu Miasta i Gminy K. za lata 1990-2002, domagając się uznania, iż wspomniany organ pozostaje w bezczynności oraz zobowiązania go do udostępnienia żądanej informacji. W treści skargi strona podała, że wspomniany wniosek złożyła w dniu 15 października 2011 r., a pomimo upływu terminu określonego w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) Burmistrz Miasta K. nie udostępnił jej przedmiotowej informacji ani też nie powiadomił jej w tym terminie o powodach opóźnienia. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta K. wniósł o umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość powstałą wskutek ustania stanu bezczynności. Organ samorządowy przyznał, że informacja objęta wnioskiem skarżącego nie została mu udzielona w wynikającym z obowiązujących przepisów terminie. Podkreślił jednak, iż uczynił zadość żądaniu strony w dniu 30 listopada 2011 r. przesyłając mu skany wszystkich wymienionych we wniosku dokumentów w formie 6 plików o łącznej pojemności 65,9 MB. W tym miejscu Burmistrz Miasta K. wyjaśnił, że opóźnienie w udostępnieniu wspomnianej informacji publicznej spowodowane zostało koniecznością dokonania szeregu czasochłonnych czynności polegających na odszukaniu żądanych wykazów w archiwum oraz zeskanowaniu ich do postaci umożliwiającej przesłanie drogą elektroniczną. Następnie, to jest w dniu 30 grudnia 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe datowane na 27 grudnia 2011 r., w którym J.J. oświadczył, iż podtrzymuje swoją skargę. Strona powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. (sygn. akt I OPS 6/08) wniosła o uznanie, że na dzień złożenia skargi, Burmistrz Miasta K. pozostawał w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji objętej jej wnioskiem. Równocześnie skarżący zażądał umorzenia postępowania sądowego wobec udzielenia przez wspomniany organ wnioskowanej informacji po złożeniu skargi, a także zwrotu kosztów postępowania od strony przeciwnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Przepis art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnienie skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W takim przypadku Sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 §1 pkt 3 przywołanej regulacji, zaś skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania sądowego od organu na podstawie art. 201 §1 p.p.s.a. Należy w tym miejscu podkreślić, że - jak podniesiono w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. (Sygn. akt I OPS 6/08, publ.: ONSAiWSA z 2009 r., Nr 4 poz. 63) - cytowany wyżej art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność - w sprawach określonych w art. 3 §2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W uzasadnieniu uchwały wywiedziono przy tym, iż wydanie decyzji lub innego aktu przez organ wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy akt ten lub czynność zostały wydane z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. Nie wchodzi tu jednak w grę wydanie wyroku oddalającego skargę, gdyż byłoby to możliwe jedynie w przypadku jej bezzasadności, podczas gdy uwzględnienie skargi w trybie autokontroli dowodzi, iż nastąpiło naruszenie prawa nakazujące jej uwzględnienie, przynajmniej w dniu wniesienia tej skargi do sądu. Innymi słowy fakt, że organ usunął naruszenie prawa we własnym zakresie, nie upoważnia sądu administracyjnego do wydania wyroku stwierdzającego bezzasadność zaskarżenia czynności organu, lecz oznacza jedynie tyle, iż pomiędzy skarżącym a organem ustał spór co do legalności niepodjęcia w terminie określonego aktu lub czynności. Brak takiego sporu jest równoznaczny z bezprzedmiotowością dalszego postępowania w sprawie. W niniejszej sprawie, Burmistrz Miasta K. udostępnił J.J. informacje publiczną w zakresie objętym jego wnioskiem czyniąc to po wniesieniu przez wyżej wymienionego skargi do Sądu. Fakt ten potwierdzają dołączone do akt administracyjnych wydruki z poczty elektronicznej datowane na 30 listopada 2011 r., jak również treść pisma skarżącego z dnia 27 grudnia 2011 r., w którym oświadczył on wyraźnie, iż uzyskał żądaną informację publiczną po wniesieniu skargi. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że w dacie orzekania przez tutejszy Sąd, to jest w dniu 28 lutego 2012 r. nie istniał już przedmiot postępowania sądowego, którym było zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku strony z dnia 15 października 2011 r. Tym samym, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i §2 p.p.s.a. O kosztach sądowych, na które składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, orzeczono na podstawie art. 201 §1 p.p.s.a. W myśl tego uregulowania, zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu, także w przypadku umorzenia postępowania, z uwagi na dokonanie przez organ autokontroli zaskarżonego aktu. Omawiany przepis znajduje zastosowanie także w przypadku, gdy w wyniku wniesienia skargi na bezczynność organu, organ wyda akt lub podejmie czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do którego pozostawał w bezczynności (konkluzja taka sformułowana została w cytowanej wyżej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło