IV SAB/Gl 81/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wniosku o przyznanie zasiłku rodzinnego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi M. B. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2014 r. zostało przyznane skarżącej– E.P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wniosku o przyznanie zasiłku rodzinnego. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata M.B., który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem I instancji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV pismem z dnia 8 września 2014 r. wezwano pełnomocnika do wskazania, czy przed wniesieniem skargi E. P. wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z zażaleniem w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej k.p.a.) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. W odpowiedzi zawartej w piśmie z dnia 26 listopada 2014 r. pełnomocnik oświadczył, że skarżąca nie posiada odpisu zażalenia, które powinno zostać wniesione do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w trybie art. 37 § 1 k.p.a., a ponadto nie jest w stanie określić czy zażalenie takie zostało w ogóle wniesione. Jednocześnie adwokat M. B. wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, bowiem nie zostały one opłacone tak w całości jak w części. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2014 r. tut. Sąd odrzucił skargę E. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust.1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi M. B. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.