IV SAB/Gl 85/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.N. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. A.N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w D. w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 12 listopada 2015 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł- w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis przywołanego wyżej zarządzenia został uznany za skutecznie doręczony adresatce z upływem dnia 7 grudnia 2015 r. Wpis od skargi nie został przez stronę skarżącą uiszczony w wyznaczonym przez Sąd terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.)- zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi w myśl § 2 art. 230 P.p.s.a. są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie natomiast z regulacją art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Co więcej, zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie A.N., mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie uiściła go w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 14 grudnia 2015 r. (poniedziałek). Dlatego też po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.