IV SAB/Gl 86/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezydenta Miasta B. w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 22 lutego 2017 r. A. M. działając jako pełnomocnik K. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezydenta Miasta B. w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. działając z upoważnienia Prezydenta Miasta B. wniósł o jej odrzucenia albowiem przed wniesieniem skargi do sądu skarżąca nie wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu w Gliwicach z dnia 23 marca 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 6 kwietnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych (k. 12 akt sądowych). Dnia 13 czerwca 2017 r. wpłynęło do sądu pismo, w którym pełnomocnik skarżącej stwierdził, że w pismach kierowanych do MOPS wielokrotnie skarżył się na przewlekłość postępowania. W ocenie pełnomocnika organ I instancji po wydaniu decyzji uchylającej podejmował wiele działań, które nie przyczyniały się do rozpoznania sprawy tylko ją wydłużały. Do pisma zostały dołączone dowody potwierdzenia odbioru korespondencji urzędowej przez Areszt Śledczy z dnia 22 grudnia 2016 r. kierowanej do MOPS w B., z dnia 4 sierpnia 2016 r. kierowanej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. oraz z dnia 30 stycznia r. kierowanej do MOPS w B. We wskazanych powyżej potwierdzeniach brak oznaczenia charakteru pisma, które zawierała złożona przesyłka. Celem wyjaśnienia powyższej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. o udzielenie informacji, czy w piśmie z dnia 4 sierpnia 2016 r. , czy też innych pismach pełnomocnik skarżącej podnosił przewlekłość postępowania prowadzonego przez organ I instancji. W piśmie z dnia 20 lipca 2017 r. SKO w B. wyjaśniło, że dnia 12 sierpnia 2016 r. wpłynęło do tego organu pismo nadane w Zakładzie Karnym w dniu 4 sierpnia 2016 r. zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji MOPS w B. nr [...] z dnia [...] dotyczącej odmowy przyznania prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego oraz o uznanie pisma złożonego w dniu 25 maja 2016r jako odwołania od decyzji z dnia [...] Z treści tego pisma nie wynika aby pełnomocnik J. M. podnosił przewlekłość postępowania prowadzonego przez organ I instancji. Kolegium rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu postanowieniem z dnia [...] nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wraz z pismem z dnia 20 lipca 2017 r. Kolegium przesłało kserokopię pisma pełnomocnika strony skarżącej z dnia 2 sierpnia 2016r., kserokopię postanowienia z dnia [...] nr [...] odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, postanowienia z dnia [...] nr [...] stwierdzającego niedopuszczalność odwołania, postanowienie z dnia [...] nr [...] uznającego zażalenie pełnomocnika J. M. na bezczynność organu I instancji za uzasadnione oraz kserokopie trzech decyzji spraw, które zostały rozstrzygnięte w tutejszym Kolegium po rozpatrzeniu odwołań K. M. Wskazało, że w toku jest sprawa w związku z wniesionym zażaleniem przez pełnomocnika J. M. na postanowienie Prezydenta Miasta B. z [...] nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, gdy wniesie ją uprawniony podmiot, gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 września 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako P.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sądy administracyjne sprawują kontrolę legalności działalności administracji publicznej orzekając między innymi w sprawach skarg na bezczynność organów oraz przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Stosownie do art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej k.p.a.), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści cytowanego przepisu wynika zatem, że uprzednie złożenie zażalenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z powyższego wynika, że skuteczność niniejszej skargi uzależniona jest od poprzedzenia jej zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Po analizie treści pisma z dnia 2 sierpnia 2016 r. Sąd stwierdził, że pismo to stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Natomiast z przesłanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. dokumentacji wynika, że pełnomocnik strony skarżącej w dniu 23 maja 2017 r. złożył zażalenie na bezczynność MOPS w B., które postanowieniem z dnia [...] nr [...] organ ten uznał za uzasadnione. Podkreślić w tym miejscu należy, że zażalenie z dnia 23 maja 2017 r. zostało wniesione po wniesieniu skargi z dnia 22 lutego 2017 r., a więc nie sposób uznać, że został wyczerpany środek prawny, o którym mowa w art. 37 k.p.a. W konsekwencji niewyczerpanie przez stronę przed wniesieniem skargi sądowej środka zaskarżenia (zażalenia w postępowaniu administracyjnym na przewlekłość postępowania na podstawie art. 37 k.p.a.), skutkuje niedopuszczalnością skargi. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.