IV SAB/Gl 89/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie; 2) zasądzić od Burmistrza Miasta S. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. J. J. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Gminy S. w przedmiocie informacji publicznej, żądając ustalenia stanu bezczynności, zobowiązanie strony przeciwnej do dokonania czynności udostępnienia informacji publicznej lub uznania uprawnienia skarżącego do uzyskania wnioskowanej informacji oraz o zwrot kosztów postępowania. Burmistrz Gminy S. w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość ze względu na ustanie stanu bezczynności. W uzasadnieniu wskazał, iż żądana informacja – wykaz uchwał Zarządu Gminy S. za lata [...], po usunięciu przeszkód technicznych, został udostępniona skarżącemu w dniu [...] listopada 2011 r.. Pismem procesowym z dnia [...] grudnia 2011 r. (omyłko datowanym na dzień [...] grudnia 2012 r.) skarżący podtrzymał swoją skargę oraz wniósł o uznanie, iż strona przeciwna pozostawała bezczynności na dzień złożenia skargi, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania oraz o umorzenie postępowania wobec udostępnienia żądanej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, iż sądy administracyjne dokonują wyłącznie kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów we wskazanych ustawą przypadkach (art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej; p.p.s.a.) Dlatego też przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie jest wyłącznie bezczynność Burmistrza Gminy S. Celem podejmowania przez sąd administracyjny kontroli bezczynności organu administracyjnego jest stwierdzenie czy rzeczywiście mamy do czynienia z bezczynnością oraz doprowadzenie do podjęcia przez organ pozostający w bezczynności prawem przewidzianych działań (np. wydania aktu) lub podjęcia czynności. Zgodnie bowiem z brzmieniem art.149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów administracyjnych zobowiązuje je do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jak wynika z akt sprawy, odpowiedzi na skargę oraz z pisma skarżącego z dnia [...] grudnia 2011 r. nie budzi wątpliwości fakt, iż w chwili orzekania przez Sąd bezczynność Burmistrza Gminy S., która była przedmiotem zaskarżenia nie zachodzi, bowiem żądana przez skarżącego informacja publiczna została udzielona. Z chwilą udzielenia przez Burmistrza Gminy S. informacji publicznej w zakresie żądanym przez skarżącego tj. wykazu uchwał Zarządu Gminy S. za lata [...], bezczynność tego organu względem skarżącego ustała. Nie można zobowiązać organu administracyjnego do dokonania czynności (udzielenia informacji publicznej) jeżeli czynność ta została już dokonana. Tym samym w dacie orzekania przez Sąd w przedmiotowej sprawie nie można było zarzucić Burmistrzowi Gminy S. bezczynności. W konsekwencji postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Organ, którego działanie zaskarżono uwzględnił skargę w całości, zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.