IV SAB/Gl 90/11
PostanowienieWSA w Gliwicach2012-01-26
Skład orzekający: Andrzej Majzner
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta ma obowiązek ustanowienia radcy prawnego dla osoby fizycznej w postępowaniu administracyjnym z powodu jej niepełnosprawności i trudnej sytuacji materialnej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że na podstawie art. 243 §1, art. 245 §1 oraz art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, należy przyznać prawo pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego. W analizowanej sprawie okoliczności faktyczne, w tym niepełnosprawność i niskie dochody skarżącego, uzasadniały przyznanie takiego prawa.Stan faktyczny
W dniu 12 stycznia 2012 r. W.G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego. Skarżący jest osobą samotną, niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, utrzymującą się ze świadczeń pomocy społecznej, bez zasobów finansowych i nieruchomości. Wskazał, że jego stan zdrowia utrudnia samodzielne dochodzenie praw w postępowaniu.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono radcę prawnego dla skarżącego W.G. działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić radcę prawnego dla skarżącego;
W dniu 12 stycznia 2012 r. W.G. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego.
W uzasadnieniu podniósł, że jest osobą samotną, niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej. Podkreślił przy tym, że udział fachowego pełnomocnika w niniejszym postępowaniu uważa za niezbędny z uwagi na swój stan zdrowia, który utrudnia mu skuteczne dochodzenie swoich praw.
Równocześnie skarżący oświadczył, iż zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 68 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i osiąga miesięczny dochód z tytułu zasiłku stałego w wysokości 444 zł.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku W.G. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie jego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie - co potwierdzają dokumenty znajdujące się w aktach niniejszej sprawy - jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (vide: orzeczenie z dnia [...] r. - karta nr 25) i utrzymuje się ze świadczeń pobieranych w ramach pomocy społecznej (patrz: decyzje o przyznaniu tych świadczeń dołączone do akt administracyjnych).
W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że opłacenie należności związanych z udziałem radcy prawnego w sprawie znacznie przekracza możliwości płatnicze wnioskodawcy.
Mając na względzie powyższe, postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło