IV SAB/Gl 91/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant St. sekr. sąd. Agnieszka Rogowska-Bil po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2013 r. sprawy ze skargi A. R. na bezczynność "A" S.A. w B. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę. W piśmie z dnia 7 marca 2012 r., które zostało doręczone w dniu 14 marca 2013 r., skarżąca A. R. – reprezentowana przez pełnomocnika – wniosła o udostępnienie przez A S.A. w B. wszelkich (ewentualnych) decyzji administracyjnych i innych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń wodociągowych na nieruchomości stanowiącej własność wnioskodawczyni, położonej w B. nr ew. działki [...], w tym protokołów odbioru budowanych linii przesyłowych oraz planów z mapkami. Jako podstawę wniosku wskazała art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. "a" ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 25 marca 2013 r. Prezes Zarządu A S.A. w B. stwierdził, że wniosek skarżącej nie podlega rozpoznaniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podniósł bowiem, że inwestycja obejmująca budowę przedmiotowego wodociągu posadowionego na działce nr [...] została zrealizowana z końcem lat siedemdziesiątych i początkiem lat osiemdziesiątych przez inwestora – Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w B., a więc upłynął już okres obowiązku archiwizacji dokumentów, których dotyczy wniosek. Dodał, że dokumenty dotyczące budowy były udostępniane właścicielom nieruchomości, na których posadowiono urządzenia przesyłowe, w trakcie realizacji inwestycji. Podkreślił, że zgodnie z obowiązującymi w tym czasie przepisami byli oni adresatami wydanych decyzji administracyjnych i mieli możliwość uczestnictwa w toczących się postępowaniach. W piśmie z dnia 8 kwietnia 2013 r., które zostało doręczone w dniu 15 kwietnia 2013 r., skarżąca – reprezentowana przez pełnomocnika – wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i wezwała A S.A. W B. do przedłożenia kserokopii decyzji administracyjnych i innych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń wodociągowych stanowiących własność A S.A., posadowionych na nieruchomości należącej do skarżącej, w tym protokołów odbioru budowanych linii przesyłowych oraz planów z mapkami. Ustosunkowując się do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, A S.A. w B.– reprezentowana przez prokurenta – w piśmie z dnia 29 kwietnia 2013 r. poinformowała skarżącą, że z uwagi na złożoność sprawy oraz dużą ilość spraw tej materii kierowanych przez skarżącą, A S.A. udzieli odpowiedzi w terminie do dnia 24 maja 2013 r. Następnie w piśmie z dnia 23 maja 2013 r. Wiceprezes Zarządu A S.A. w B. poinformował skarżącą, że obecnie nie ma żadnych dokumentów w sprawie, których obowiązek udostępnienia wynikałby z ustawy o dostępie do informacji publicznej. W skardze na bezczynność A S.A. w B. skarżąca podniosła zarzut nieudostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 7 marca 2013 r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym wniosła o stwierdzenie bezczynności wymienionej Spółki oraz o zobowiązanie jej do udzielenia informacji w żądanym zakresie i formie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że wnioskowana przez nią informacja należy do kategorii informacji publicznych, o jakich mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Dodała, że wnioskowana informacja podlega udostępnieniu na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy. Ponadto wskazała, że pomimo upływu terminu określonego w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ nie udostępnił wnioskowanych informacji publicznych, pozostając w tym zakresie w bezczynności i nie odmówił również udostępnienia informacji (zgodnie z art. 16 ust.1 tej ustawy odmowa udostępnienia informacji następuje w formie decyzji). W odpowiedzi na skargę, A S.A. w B. wniosła o jej oddalenie. Następnie przedstawiła obszerne sprawozdanie z dotychczasowego postępowania i podniosła, że zarzut bezczynności byłby zasadny w przypadku, gdyby nie nastąpiła reakcja w odniesieniu do złożonego wniosku lub w razie odmowy udzielenia informacji w nieprzewidzianej przepisami formie prawnej. Spółka podkreśliła, że nie jest w posiadaniu wymienionych we wniosku dokumentów. Na rozprawie pełnomocnik A S.A. w B. podtrzymał dotychczasowe stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślenia wymagało, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy. W przepisie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. zostały wymienione – inne niż decyzje i postanowienia – akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Natomiast według art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji, lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W wyniku rozpoznania skargi A. R. na bezczynność A S.A. w B. w kwestii wniosku o udostępnienie decyzji administracyjnych i innych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń wodociągowych na nieruchomości stanowiącej własność skarżącej, położonej w B. nr ew. działki [...]stwierdzić należało, że wymieniony podmiot nie dopuścił się naruszenia przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 z 2001 r., poz. 1198 ze zm.) i w konsekwencji bezczynności, a wobec tego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W piśmie z dnia 25 marca 2013 r. A S.A. w B. poinformowała bowiem skarżącą, że inwestycja obejmująca budowę przedmiotowego wodociągu posadowionego na działce nr [...] została zrealizowana z końcem lat siedemdziesiątych i początkiem lat osiemdziesiątych przez inwestora – Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w B. i upłynął już okres obowiązku archiwizacji dokumentów, których dotyczy wniosek. Następnie – w wyniku ponownego wezwania przez skarżącą – w piśmie z dnia 23 maja 2013 r. reprezentant Spółki poinformował, że Spółka obecnie nie ma żadnych dokumentów w sprawie. Jak już zatem była o tym mowa wyżej – w przedmiotowej sprawie stwierdzić należało, że wymieniona Spółka nie dopuściła się naruszenia przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i w konsekwencji bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej. W związku z tym nieuzasadniony był zarzut skargi dotyczący bezczynności organu w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej. Na podstawie zatem art. 151 P.p.s.a. skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie należało oddalić. mw