IV SAB/Gl 96/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na przewlekłość postępowania administracyjnego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] maja 2014 r. A. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 lipca 2014 r., skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – poprzez wykazanie czy dokonał wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego – pod rygorem odrzucenia skargi. Zamiast odpowiedzi na wskazane powyżej wezwanie skarżący nadesłał wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Kolejnym wezwaniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 7 października 2014 wezwano pełnomocnika skarżącego do wykazania, czy skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny przed merytorycznym rozpatrzeniem skargi w pierwszej kolejności zobligowany jest sprawdzić, czy skarga jest dopuszczalna. W art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wymienione zostały przesłanki, których zaistnienia skutkuje odrzuceniem skargi. Wśród przesłanek zamieszczonych we wskazanym przepisie wymienia się, że skarga podlega odrzuceniu jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że przywołana przesłanka występuje wówczas, gdy wnoszący skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpie wszystkich przysługujących mu środków zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie Sąd zetknął się z tego typu sytuacją, ponieważ jak wynika to z postanowień art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, przyjdzie zauważyć, że skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Oznacza to, że skarżący wniósł skargę na postępowanie organu administracji, który zobligowany był wydać stosowne rozstrzygnięcie (decyzję administracyjną). W tej sytuacji przedstawić należy tryb wnoszenia zażalenia na bezczynność i przewlekłość postępowania. Stosownie do postanowień art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego na nie załatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu to wezwanie go do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący jak i reprezentujący skarżącego pełnomocnik w wyznaczonym terminie nie odpowiedział na wezwanie sądu czy wystąpił z wezwaniem wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Niewypełnienie warunku określonego w art. 52 P.p.s.a. powoduje, że wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne. Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę powyższą należało odrzucić.