IV SAB/Gl 97/14
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-08-27
Skład orzekający: Andrzej Majzner
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania, spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący spełnił przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Analiza jego sytuacji majątkowej i życiowej wykazała brak zasobów finansowych i majątkowych, a także utrzymywanie się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej, co uniemożliwia mu samodzielne pokrycie kosztów fachowego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
Skarżący A.G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w związku ze skargą na przewlekłość postępowania administracyjnego. Wnioskodawca oświadczył, że jest niepełnosprawny, samotnie gospodaruje, mieszka w lokalu komunalnym, nie posiada zasobów pieniężnych ani majątku, a utrzymuje się z zasiłku stałego i pielęgnacyjnego. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono adwokata dla skarżącego.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na przewlekłość postępowania administracyjnego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącego;
W dniu 13 sierpnia 2014 r. A.G. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się ustanowienia adwokata.
W treści wspomnianego formularza wnioskodawca oświadczył, że gospodaruje samotnie, jest niepełnosprawny i wymaga pomocy innych osób. Równocześnie wywiódł, iż zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 30 m2, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i utrzymuje się z zasiłku stałego kwocie 240 zł oraz z zasiłku pielęgnacyjnego, w wysokości 153 zł.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Odnosząc się do wniosku A.G. godzi się podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że spełnił on przesłankę warunkującą uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie, co potwierdzają dokumenty dołączone do akt administracyjnych innej sprawy ze skargi A.G., zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. IV SA/Gl 568/14 (patrz: m. in. aktualizacja wywiadu środowiskowego, uzasadnienie zaskarżonej decyzji, kopie innych decyzji o przyznaniu świadczeń) jest osobą w podeszłym wieku (71 lat), schorowaną, niepełnosprawną i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej.
W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że skarżący nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu, co mając na uwadze, postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło