IV SO/Gl 1/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (odnoszącego się do sprawy ze skargi na bezczynność Dyrektora Zakładu A w J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - sygn. akt IV SAB/Gl 26/18) postanawia: 1. 1. zwolnić wnioskującego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla wnioskującego adwokata z urzędu. Wraz ze skargą wniesioną bezpośrednio do tutejszego Sądu M. W. złożył pismo procesowe datowane na 27 grudnia 2017 r., w którym zażądał zwolnienia od kosztów sądowych wywodząc, iż przebywa w Zakładzie A i nie posiada żadnego majątku, nie osiąga dochodów i nie jest w tej placówce zatrudniony odpłatnie. Następnie, odpowiadając na stosowne wezwanie, strona nadesłała urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzowała, iż domaga się nie tylko zwolnienia od kosztów sądowych lecz nadto także ustanowienia adwokata. Wnioskodawca zasadniczo powtórzył argumentację zawartą w swoim wcześniejszym piśmie wywodząc, iż jest osobą bezdomną, osadzoną w Zakładzie A , pozbawioną majątku i dochodów oraz zadłużoną z tytułu alimentów. Wraz z formularzem nadesłał zaświadczenie Zastępcy Dyrektora Zakładu A w W. z dnia 8 marca 2018 r. potwierdzające, iż nie jest w tej placówce zatrudniony oraz, że posiada do dyspozycji środki finansowe, w kwocie 5 groszy. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 § 2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym kontekście uznano, że wnioskodawca spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie jego żądania. Jak bowiem wynika z przedłożonego przezeń zaświadczenia (karta nr 17 akt sprawy), przebywa on w Zakładzie A, nie jest w tej placówce zatrudniony odpłatnie i nie posiada środków pieniężnych, którymi mógłby dysponować (poza znikomą kwotą 5 gr). Mając na względzie przywołane wyżej okoliczności uznano, iż strona wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z postępowaniem, którego niniejszy wniosek dotyczy i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy.