IV SO/Gl 10/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (odnoszącego się do sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nr [...] z dnia [...] r., wydaną w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego) postanawia: ustanowić adwokata dla wnioskującej; W dniu 5 marca 2014 r. A.D. złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu tego wniosku sprecyzowała, iż zakres jej żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Wnioskująca powołała się na trudną sytuację materialną oraz brak wiedzy prawniczej niezbędnej do obrony swoich interesów. Oświadczyła przy tym, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką i pełnoletnim bratem oraz, że żadne z nich nie posiada zasobów pieniężnych, nieruchomości ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Nadto strona zadeklarowała, iż jest bezrobotna (dołączyła decyzję Powiatowego Urzędu Pracy w G. z dnia [...] r. mocą której uzyskała status osoby bezrobotnej) i uzyskuje dochód wyłącznie z wykonywanych nieregularnie prac dorywczych. Równocześnie wskazała, że bez zatrudnienia pozostaje także jej matka, która również sporadycznie podejmuje się prac dorywczych, uzyskując w tych ramach miesięczny dochód rzędu 300 zł. Z kolei brat wnioskującej – G.D. w roku 2013 był zatrudniony w kilku zakładach pracy jako pracownik tymczasowy, natomiast od dnia 30 lipca 2013 r. jest bezrobotnym, pobierającym stypendium w kwocie 988,40 zł miesięcznie (okoliczności te strona potwierdziła nadsyłając zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w G., kopie stosownych decyzji administracyjnych wydanych przez Prezydenta Miasta G. oraz świadectwa pracy G.D.). W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że - jak wynika z treści wniosku (rubryka nr 3 formularza "PPF"), dotyczy on sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] (kopia tej decyzji stanowi kartę nr 6 niniejszych akt), wydaną w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego, których charakter nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż stanowią one formę szeroko pojętej pomocy społecznej. W konsekwencji, strona objęta będzie w tej sprawie zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a co za tym idzie, jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się natomiast do wniosku A.D. o ustanowienie adwokata należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika, iż jest ona bezrobotna i nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dochody uzyskiwane przez nią oraz członków jej rodziny nie umożliwiają przy tym dokonania oszczędności pozwalających na opłacenie adwokata z wyboru. Zarówno wnioskodawczyni jak i jej matka utrzymują się bowiem jedynie z podejmowanych nieregularnie prac dorywczych, z kolei jej brat pobiera stypendium z Powiatowego Urzędu Pracy, w kwocie 988,40 zł. W tym stanie rzeczy należało przyjąć uznano, że strona wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku w koniecznych potrzebach życiowych swojej rodziny. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.