IV SO/Gl 12/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prezydenta Miasta W. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Prezydentem Miasta W. a Burmistrzem Miasta S. w sprawie ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a: uznać się niewłaściwym i sprawę przekazać Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu Pismem z dnia [...] Prezydent Miasta W. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Burmistrzem Miasta S. w sprawie ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego dla uprawnionego R.N. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. – wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei po myśli art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga sprawy, o których mowa w art. 4 tej ustawy. Ten ostatni przepis stanowi, że sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z uregulowań tych jednoznacznie wynika, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku. Zgodnie z art. 59 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Z tych zatem przyczyn, w oparciu o art. 59 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.