IV SO/Gl 13/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.R. w przedmiocie wymierzenia Przewodniczącemu Zarządu A w K. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Przewodniczącemu Zarządu A w K. grzywnę w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych); 2. zasądzić od organu na rzecz M.R. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W piśmie z dnia 29 stycznia 2018 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M.R. wniósł między innymi o wymierzenie grzywny Przewodniczącemu Zarządu A w K. (dalej Przewodniczący Zarządu A lub organ) za nieprzekazanie akt sprawy ze skargą w wysokości 3000 zł. Wnioskodawca podniósł, że po raz pierwszy złożył 5 września 2017 r. skargę na wynik naboru na stanowisko urzędnicze Podinspektora w Wydziale [...], jednak jak stwierdził Sąd w postanowieniu z dnia 18 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 1085/17, zaskarżone pismo z dnia [...] r. nie należy do innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. M.R. wskazał, że sporządził w dniu 27 grudnia 2017 r. kolejną skargę na informację z dnia [...]r. opublikowaną w BIP A. Zaznaczył, że organ po otrzymaniu skargi, w piśmie z dnia 15 stycznia 2018 r. poinformował go, że odrzuca skargę i odmawia prawa wniesienia skargi do Sądu oraz wskazał, że każdą korespondencję strony będzie pozostawiał bez odpowiedzi. W odpowiedzi na powyższy wniosek, organ w piśmie z dnia 26 marca 2018 r. podniósł, że w piśmie z dnia 15 stycznia 2018 r. wyjaśnił stronie przyczyny, z powodu których "pismo z 27 grudnia 2017 r. nie zostało potraktowane jako skarga i nie zostało przekazane do WSA". Dodał, że brak jest podstaw do nałożenia grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej jako "P.p.s.a". organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania. Podkreślenia wymaga, że art. 55 § 1 P.p.s.a., w oparciu o który został złożony wniosek o wymierzenie grzywny, stanowi regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz zapobieganie przetrzymywaniu przez nie skarg skierowanych do sądu administracyjnego. Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że skarżący w piśmie z dnia 27 grudnia 2017 r. (które wpłynęło do organu w dniu 4 stycznia 2018 r.) skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Przewodniczącego Zarządu A skargę na informację z dnia [...]r. o wyniku naboru na stanowisko Podinspektora opublikowaną w BIP A. Otrzymanie tej skargi w dniu 4 stycznia 2018 r., zostało potwierdzone przez organ. Nie ulega zaś wątpliwości, że organ zobowiązany był do przekazania skargi do Sądu w terminie 30 dni, przy czym w sprawie nie zaistniały żadne nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające wykonanie tego obowiązku. Organ przesłał skargę wraz z odpowiedzią na skargę dopiero w dniu 16 lutego 2018 r. Skarga została zarejestrowana pod sygn. IV SA/Gl 182/18. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ nie wykonał w terminie obowiązku przekazania skargi. Zgodnie zaś z poglądem dominującym w orzecznictwie, wymierzenie grzywny w takiej sytuacji nie tylko pełni funkcję represyjną, ale ma ono także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (vide: postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r., sygn. I OZ 328/12, postanowienie NSA z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1039/11, postanowienie NSA z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt II GZ 431/11, akt postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OZ 594/11, wszystkie orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Wymaga wyjaśnienia, że grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzanej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Dodać należało, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2017 r. wynosiło 4.271,51 zł, zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2018 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2017 r. (Monitor Polski z 2018 r., poz. 187). Sąd, określając wysokość grzywny na kwotę 200 zł, miał na uwadze okres przekroczenia terminu przekazania do Sądu skargi oraz kompletnych akt administracyjnych i brak istnienia okoliczności usprawiedliwiających opóźnienie. Nie ulega bowiem wątpliwości, że opóźnienia w przekazaniu skargi, nie usprawiedliwia przekonanie organu, że pismo skarżącego z dnia 27 grudnia 2017 r. stanowi "zwykłą korespondencję" i zostałoby odrzucone przez Sąd. Należy podkreślić, że art. 54 § 1 P.p.s.a. ustanawia obowiązek przekazania sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, niezależenie od oceny organu, czy wniesione pismo jest skargą. Organ nie może bowiem zastępować Sądu w ocenie skargi tak pod względem formalnym, jak i merytorycznym. Mając powyższe na uwadze – zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. – należało orzec jak na wstępie. Podstawę orzeczenia o kosztach postępowania, obejmujących uiszczony wpis sądowy (100 zł), stanowił art. 200 P.p.s.a.