IV SO/Gl 14/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Adam Mikusiński po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Redaktora Naczelnego B.A. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta K. w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie ze skargi Redaktora Naczelnego B.A. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: nałożyć na Prezydenta Miasta K. grzywnę w kwocie [...] zł ([...] złotych) za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych sprawy; W treści pisma procesowego datowanego na [...] Redaktor Naczelny B.A. wniósł o wymierzenie Prezydentowi Miasta K. grzywny w trybie art. 55 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w dniu [...] złożył za pośrednictwem tego organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na jego bezczynność w sprawie udzielenia informacji publicznej w zakresie obejmującym [...]. W tym miejscu strona wskazała na bezskuteczny upływ terminów wskazanych w art. 21 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) wywodząc, iż organ administracyjny naruszył obowiązek wynikający z art. 54 §2 p.p.s.a. W piśmie z dnia [...] Prezydent Miasta K. wniósł o umorzenie zarówno postępowania wszczętego skargą na bezczynność jak i postępowania o wymierzenie grzywny, zainicjowanego wnioskiem z dnia [...]. Podniósł bowiem, że działając w trybie art. 54 §3 p.p.s.a., to jest w ramach autokontroli, udzielił wnioskodawcy żądanej informacji publicznej w pełnym zakresie. Równocześnie organ administracyjny przyznał, że nie wykonał ciążącego na nim obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w przewidzianym przepisami terminie. Podkreślił jednak, iż nastąpiło to wskutek przeoczenia i nie było działaniem celowym ani umyślnym. Nadto Prezydent Miasta K. zwrócił uwagę, że Redaktor Naczelny B.A. w bardzo krótkim odstępie czasu złożył dwa pisma, a mianowicie z dnia [...] (zawierające rzeczoną skargę na bezczynność) oraz wcześniejsze z dnia [...], w którym ponowił żądanie udzielenia informacji publicznej. Tymczasem nieprawidłowo przyjęto, iż udzielenie stronie informacji w odpowiedzi na drugie z wyżej wymienionych pism stanowi wystarczające załatwienie sprawy i dlatego nie nadano biegu złożonej przez stronę skardze na bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. W sprawach dotyczących informacji publicznej termin ten jest krótszy albowiem z mocy unormowania szczególnego zawartego w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej wynosi on 15 dni. Art. 55 §1 p.p.s.a., w oparciu o który został złożony wniosek o wymierzenie grzywny, stanowi natomiast regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 §2 tej ustawy oraz zapobieganie przetrzymywaniu przez nie skarg skierowanych do sądu administracyjnego. Uchybienie obowiązkom określonym w art. 54 §2 p.p.s.a. polegać może przy tym nie tylko na braku podjęcia przez organ administracji publicznej czynności wymienionych w omawianym przepisie, lecz także na niedokonaniu tylko niektórych spośród tych czynności, to jest na przykład w przypadku przekazania sądowi administracyjnemu akt administracyjnych, ale bez skargi i odpowiedzi na skargę. Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że Redaktor Naczelny B.A. złożył za pośrednictwem Prezydenta Miasta K. skargę na bezczynność tego organu w sprawie udzielenia informacji publicznej. Pieczęć umieszczona na kopii tej skargi (nadesłanej wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny) potwierdza, że wpłynęła ona do wskazanego wyżej organu w dniu [...]. W konsekwencji, nie budzi wątpliwości, że należało ją przekazać do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na zawartą w niej argumentację. Organ mógł również, działając w oparciu o regulacje art. 54 §3 p.p.s.a. uwzględnić tę skargę w całości zaś uprawnienie takie przysługiwało mu aż do czasu rozpoczęcia rozprawy. Nawet jednak uwzględnienie skargi w trybie autokontroli nie zwalniało go z obowiązku przekazania skargi sądowi a co za tym idzie, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej umorzenie postępowania zainicjowanego wnioskiem złożonym w oparciu o art. 55 §1 p.p.s.a. (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1197/05, publ.: LEX nr 163919). Mając na względzie zaprezentowane wyżej rozważania prawne godzi się podnieść, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie żądania zgłoszonego przez stronę. W sprawie jest bowiem poza sporem, że skarga z dnia [...] nie została przekazana do tutejszego Sądu w terminie wynikającym z przepisów prawa. Prezydent Miasta K. przyznał to w swoim piśmie z dnia [...], stanowiącym odpowiedź na wniosek strony z dnia [...]. Skoro zatem rzeczona powinność nie została przezeń spełniona, należało orzec o wymierzeniu mu grzywny, działając na podstawie art. 55 §1 w związku z art.154 §6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Warto w tym miejscu wyjaśnić, że wskazany art.154 §6 p.p.s.a. pozostawia ustalenie wysokości grzywny do uznania sądu określając jedynie jej maksymalną wysokość na poziomie dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zważywszy powyższe, Sąd ustalając wysokość grzywny nałożonej na Prezydenta Miasta K. miał na uwadze całokształt uwarunkowań związanych z niewykonaniem przezeń obowiązku, o którym mowa w art. 55 §1 p.p.s.a., jak również fakt, iż wskazany organ uczynił zadość żądaniu Redaktora Naczelnego B.A. i udzielił mu informacji objętej zakresem jego wniosku.