IV SO/Gl 17/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (odnoszącego się do sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...]) postanawia: 1. ustanowić adwokata dla wnioskodawcy; W treści pisma procesowego datowanego na [...] W.R. zawarł wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu powołując się na swoją wyjątkowo trudną sytuację materialną i życiową. Wobec faktu, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia [...] stronę wezwano do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. W.R. złożył rzeczony formularz w dniu [...] potwierdzając, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Równocześnie wnioskodawca oświadczył, że posiada "całkowicie zniszczone" gospodarstwo rolne, nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami wartościowymi i pozostaje bez środków do życia, jako że pobierana przezeń renta inwalidzka podlega zajęciu i jest "przesyłana" do Urzędu Miasta J. Nadto dodał, że utrzymuje się ze zbieractwa i z pomocy udzielanej przez inne osoby oraz przez Towarzystwo Charytatywne "A". W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Zgodnie z art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie może być przyznane prawo pomocy na wniosek złożony przez nią w toku lub - jak ma to miejsce w niniejszym przypadku - przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie zaś do treści art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Odnosząc się do wniosku W.R. godzi się podkreślić, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, po myśli art. 245 §3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że wnioskujący spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z jego oświadczeń wynika, że nie posiada on żadnych zasobów pieniężnych ani łatwego do spieniężenia majątku będąc jedynie właścicielem całkowicie zdewastowanego gospodarstwa rolnego. Równocześnie na podstawie dokumentów źródłowych dołączonych do akt administracyjnych innej zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy, zarejestrowanej pod sygn. IV SA/Gl 162/13 ustalono, że wyżej wymieniony utrzymuje się z renty, podlegającej zajęciu komorniczemu, po potrąceniu którego pozostaje miesięcznie do jego dyspozycji kwota zaledwie [...] zł (vide: formularz wywiadu środowiskowego przeprowadzonego z wnioskodawcą oraz pismo ZUS - karty odpowiednio nr 59-60 i nr 73 tych akt). Nie sposób przy tym tracić z pola widzenia, iż jest osobą schorowaną, niezdolną do pracy, zaliczoną do znacznego stopnia niepełnosprawności (patrz: orzeczenie z dnia [...] - karta nr 61 wspomnianych akt), co zazwyczaj powoduje obciążenie znacznymi kosztami utrzymania związanymi z leczeniem, zakupem leków i pielęgnacją. Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, że przyznanie wnioskującemu prawa pomocy jest uzasadnione. Rozstrzygnięcie takie podjęto nawet pomimo istnienia pewnych wątpliwości dotyczących faktycznego miejsca jego zamieszkania (zostały one zasygnalizowane przez organy prowadzące postępowanie administracyjne zakończone decyzją stanowiącą przedmiot zaskarżenia w powyższej sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 162/13). Uwzględniwszy bowiem niski dochód wyżej wymienionego, który nie umożliwia opłacenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, jak również jego trudną sytuację życiową spowodowaną złym stanem zdrowia i niepełnosprawnością, a nadto zważywszy nieporadność, z jaką formułuje on swoje wnioski i pisma procesowe uznano, że okoliczności te przemawiają w sposób wystarczający za ustanowieniem dlań adwokata. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy. Marginalnie warto zwrócić uwagę, że podobna ocena sytuacji materialnej W.R. została sformułowana w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 14 maja 2013 r., wydanym w zakresie odrębnej sprawy o sygn. akt II SA/Gl 193/13.