IV SO/Gl 18/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-12-10

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca przebywający w zakładzie karnym i nieposiadający dochodów może uzyskać ustanowienie adwokata z urzędu na podstawie prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?
Ratio decidendi
Prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu może zostać przyznane osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Wnioskodawca przebywający w zakładzie karnym, nieposiadający dochodów ani majątku, spełnia te warunki, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Wnioskodawca A.I., przebywający w zakładzie karnym i nieosiągający dochodów, złożył wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie dotyczącej skargi na decyzję wojewody. Potwierdził brak środków finansowych i majątku oraz przedłożył zaświadczenie potwierdzające brak pracy zarobkowej w zakładzie karnym.
Rozstrzygnięcie
Ustanowił adwokata dla A.I. jako pełnomocnika z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.I. o przyznanie prawa pomocy (odnoszącego się do sprawy ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...]) postanawia: ustanowić adwokata dla A.I.; W dniu [...] do Sądu wpłynęło pismo procesowe A.I. datowane na [...], w którym wniósł on o ustanowienie adwokata z urzędu. Ponieważ żądanie powyższe nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, zarządzeniem z dnia 25 października 2010 r. stronę wezwano do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. A.I. złożył rzeczony formularz w dniu [...] potwierdzając, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. W uzasadnieniu podniósł, że przebywa aktualnie w Zakładzie Karnym i nie uzyskuje dochodów. Równocześnie podkreślił, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Wezwaniem z dnia [...] zwrócono się do wnioskodawcy o uprawdopodobnienie danych, na które się powołał. W odpowiedzi na powyższe, A.I. nadesłał zaświadczenie wydane przez Zastępcę Dyrektora Zakładu Karnego w J. z dnia [...], potwierdzające fakt, iż przebywając w tej instytucji nie wykonuje pracy zarobkowej oraz nie posiada środków pieniężnych na koncie depozytowym. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku A.I. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych środków finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Należy także podkreślić, że przebywa aktualnie w zakładzie karnym i nie osiąga jakiegokolwiek dochodu, gdyż nie wykonuje w tej instytucji pracy zarobkowej (patrz: nadesłane zaświadczenie z dnia [...]). W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że uiszczenie kosztów, jakie mogą wiązać się z reprezentowaniem w sprawie przez fachowego pełnomocnika znacznie przekracza możliwości płatnicze wnioskodawcy. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło