IV SO/Gl 21/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T.L. w przedmiocie informacji publicznej - wniosku o wymierzenie Rektorowi A w Ż. grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Rektorowi A w Ż. grzywnę w wysokości 3.000 zł (trzy tysiące złotych); 2. zasądzić od organu na rzecz T.L. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem procesowym z dnia 2 lipca 2012 r. T.L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie grzywny Rektorowi A w Ż. w związku z nieprzekazaniem jego skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z dnia 8 maja 2012 r. do tutejszego Sądu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 23 stycznia 2012 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej przyznawania pomocy materialnej studentom i doktorantom ze środków pochodzących z budżetu państwa. Organ administracji nie odpowiedział na ten wniosek dlatego pismem z dnia 23 marca 2012 r. złożył do organu kolejne pismo z wezwaniem do usunięcia bezczynności, lecz ponownie organ nie udzielił odpowiedzi. Dlatego wnioskodawca w dniu 8 maja 2012 r. złożył skargę na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skardze tej nie został jednak nadany właściwy bieg bowiem nie została ona przesłana w ustawowym terminie do właściwego sądu administracyjnego. Następnie w dniu 8 października 2012 r. Rektor A w Ż. nadesłał do Sądu odpis pisma kierowanego do wnioskodawcy, w którym organ udziela skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 23 stycznia 2012 r. Do dnia rozpoznania sprawy organ pomimo kierowania do niego przez Sąd wezwań do udzielenia odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny odpowiedzi takiej nie udzielił. Skarga natomiast T. L. na bezczynność Rektora w przedmiocie informacji publicznej została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 24 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W niniejszej sprawie przepis ten doznaje modyfikacji bowiem strona w postępowaniu administracyjnym wystąpiła ze swoim żądaniem w trybie przepisów o ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem organ winien przekazać skargę wnioskodawcy w terminie 15 dni od dnia jej wpływu stosownie do regulacji art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie ze wskazanym przepisem do skarg rozpoznawanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z tym, że: 1). przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi; 2). skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Obowiązek organu administracji przekazania Sądowi skargi istnieje niezależnie od tego, czy organ ten uznaje, że skarga nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Już samo żądnie strony nadania skardze określonego biegu obliguje organ do uczynienia zadość temu żądaniu. To dopiero bowiem Sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie natomiast z treścią art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Cytowana regulacja ma za zadanie dyscyplinowanie organów administracji do terminowego wykonywania obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzą na skargę. Pełni również rolę represyjną. Zatem jeżeli organ nie przekaże wskazanych dokumentów sądowi w terminie sąd ten może, na wniosek strony postępowania administracyjnego, wymierzyć organowi grzywnę. W niniejszej sprawie T.L. złożył skargę na bezczynność Rektora A w Ż. w dniu 10 maja 2012 r. w związku z nierozpoznaniem jego wniosku o udostępnienie publicznej zawartego w piśmie z dnia 23 stycznia 2012 r. Organ ten nie przekazał tej skargi zgodnie z wnioskiem strony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w terminie wynikającym z przepisów ustawy o dostępnie do informacji publicznej. Uczynił to dopiero we wrześniu 2012 r. i to niedopełniając obowiązku nadesłania skargi wraz z odpowiedzą na skargę oraz aktami sprawy, co znajduje potwierdzenie w dzienniku korespondencji ogólnej IV KO/Gl 90/12. Zatem, z obowiązku tego wywiązał się po upływie ponad 4 miesięcy od otrzymania skargi na bezczynność. Mając na uwadze, iż w sprawie nie zaszły żadne szczególne okoliczności uniemożliwiające przekazanie skargi do Sądu w ustawowym terminie zatem w ocenie Sądu istnieje podstawa do wymierzenia Rektorowi A w Ż. grzywny. Grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacją art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzanej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Sąd wskazuje przy tym, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011 r. wyniosło 3.399,52 zł zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r. (M.P. z 2012 r., poz. 63). W rozpoznawanej sprawie organ pomimo istnienia ustawowego obowiązku przekazania Sądowi skargi nie uczynił tego a zatem zasadnym było wymierzenie mu grzywny, której wysokość mieści się w dolnej granicy, w stosunku do maksymalnej wysokości grzywny, która została określona w ustawie P.p.s.a. Sąd wziął przy tym pod uwagę, że skarga na bezczynność została przekazana, lecz ze znacznym i w ocenie Sądu zawinionym, lub co najmniej wynikającym z niedbalstwa ze strony organu opóźnieniem. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej orzekł jak w pkt. 1 postanowienia. Orzeczenie o kosztach zawarte w pkt 2 oparto na zasadzie art. 200 P.p.s.a.