IV SO/Gl 22/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata - celem sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z dnia 19 kwietnia 2017 r., wydanego w zakresie sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 81/17 postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu; W dniu 11 czerwca 2018 r. M. M. nadał do Sądu pismo procesowe, w którym zażądał ustanowienia adwokata z urzędu celem sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 kwietnia 2017 r., wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 81/17. Równocześnie strona złożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzowała, iż domaga się nie tylko ustanowienia adwokata, lecz nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza wnioskodawca oświadczył, że gospodaruje samotnie i zamieszkuje w lokalu spółdzielczym własnościowym o powierzchni 44,42 m2. Nie posiada przy tym żadnych innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych i utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej, a mianowicie z zasiłku okresowego (379,73 zł) oraz zasiłku celowego (świadczenie jednorazowe), w kwocie 60 zł. Do wniosku strona dołączyła zaświadczenie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia 21 maja 2018 r. potwierdzające fakt objęcia tymi świadczeniami. Wraz z powyższym formularzem M. M. nadesłał pismo sporządzone przez adwokat, która reprezentowała go w innym postępowaniu. W tym stanie rzeczy, zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2018 r. wezwano go o uzupełnienie wniosku, poprzez podanie informacji odnośnie stosunku prawnego, który łączy go z tą pełnomocnik. Z odpowiedzi udzielonej przez wnioskującego wynika, że wspomniana adwokat występowała w jego imieniu w sprawie zawisłej przed Sądem Okręgowym w K., gdzie została dlań ustanowiona z urzędu. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że strona wnosi o przyznanie prawa pomocy celem wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z dnia 19 kwietnia 2017 r., wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 81/17, w której przedmiotem zaskarżenia była decyzja administracyjna rozstrzygająca w kwestii zasiłku celowego z pomocy społecznej. Przyjdzie zatem stwierdzić, że sprawa, do której odnosi się niniejszy wniosek dotyczyć będzie problematyki z zakresu pomocy społecznej, a skoro tak, wnioskodawca będzie w niej objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. zaś w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się natomiast do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej wnioskującego doprowadziła do konkluzji, że zachował on powyższy wymóg. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą przewlekle chorą, obciążoną znacznymi zaległościami czynszowymi (co znajduje potwierdzenie w dokumentach dołączonych do akt administracyjnych wspomnianej sprawy o sygn. IV SA/Gl 81/17) i utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej, co potwierdza nadesłane przezeń zaświadczenie MOPS w K. (vide: karta nr 7 akt sprawy niniejszej). Zważywszy powyższe okoliczności uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, iż nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku w swoich koniecznych potrzebach. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.