IV SO/Gl 24/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.D. (D.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego (odnoszącego się do sprawy ze skargi z dnia 2 czerwca 2014 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta C. w przedmiocie świadczeń przysługujących osobie bezrobotnej) postanawia: ustanowić radcę prawnego dla wnioskodawcy; W treści wniesionej bezpośrednio do tutejszego Sądu skargi z dnia 2 czerwca 2014 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w C. - działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta C., w przedmiocie świadczeń przysługujących osobie bezrobotnej, A.D. zażądał ustanowienia pełnomocnika procesowego z urzędu. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 21 sierpnia 2014 r., wyżej wymieniony nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym potwierdził, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Wnioskodawca podkreślił, że jest osobą bezrobotną, nie posiada żadnego majątku i utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej (zasiłek okresowy i zasiłki celowe), w kwocie 350 zł miesięcznie. W toku rozpoznania niniejszego wniosku wzięto nadto pod uwagę dokumenty źródłowe jakie wnioskodawca nadesłał w zakresie innego zawisłego przez tutejszym Sądem postępowania (sygn. akt IV SO/Gl 16/14), gdzie również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy. Uwzględniono mianowicie zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w C. z dnia 4 sierpnia 2014 r., potwierdzające, iż od października 2013 r. jest osobą bezrobotną, bez prawa do pobierania zasiłku, kopie sześciu decyzji administracyjnych wydanych w maju i czerwcu 2014 r., na mocy których przyznano mu świadczenia z pomocy społecznej, to jest zasiłek okresowy oraz zasiłki celowe, a także pismo procesowe, w którym sprecyzował, że podejmuje się prac dorywczych "nie mających charakteru formalnego", a dotyczących "pomocy umysłowej i fizycznej na rzecz ludzi wykluczonych". W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku A. D. należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że wnioskujący spełnił przesłankę warunkującą uwzględnienie jego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie - co potwierdzają dokumenty oraz oświadczenia złożone w zakresie przywołanej wyżej sprawy o sygn. akt IV SO/Gl 16/14 - jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i jedynym źródłem utrzymania są dla niego świadczenia z pomocy społecznej oraz prace dorywcze. Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, iż nie jest w stanie ponieść kosztów jakie wiążą się z opłaceniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku w swym koniecznym utrzymaniu i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.