IV SO/Gl 32/13
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-07-21
Skład orzekający: Andrzej Matan
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego powinien zostać uwzględniony, jeśli strona złożyła sprzeciw w niewłaściwym sądzie w ostatnim dniu terminu?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu, ponieważ uchybienie terminu nastąpiło z winy strony. Strona złożyła sprzeciw w niewłaściwym sądzie w ostatnim dniu terminu, co uniemożliwiło jego terminowe przekazanie do sądu właściwego. Sąd uznał, że strona nie wykazała należytej staranności wymaganej do przywrócenia terminu.Stan faktyczny
Z. R. złożył sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego odmawiającego przyznania prawa pomocy, domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do wniesienia tego sprzeciwu. Sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu został złożony w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, który przekazał go do WSA w Gliwicach jako sądu właściwego. Strona twierdziła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, obarczając WSA we Wrocławiu odpowiedzialnością za opóźnienie.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie dotyczącej zasiłku celowego w kwestii wniosku Z. R. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu.
Postanowieniem z dnia 7 maja 2014 r. referendarz sądowy odmówił przyznania Z. R. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Przesyłka pocztowa zawierająca wskazane postanowienie została doręczona wnioskodawcy dnia 27 maja 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 71).
Pismem z dnia 3 czerwca 2014 r., złożonym tego samego dnia
w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, Z.R. wniósł sprzeciw na postanowienie referendarza sądowego z dnia 7 maja 2014 r., domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do wniesienia tegoż sprzeciwu.
W tym względzie oświadczył, że do uchybienia terminowi doszło bez jego winy. W ocenie wnioskodawcy to Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odpowiada za opóźnienie w przekazaniu zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przesłał sprzeciw Z.R. do tut. Sądu jako mylnie wniesiony dnia 5 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się, zgodnie z art. 87 P.p.s.a., do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w tym piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W ocenie Sądu wniosek Z. R. spełnia wymogi formalne określone w art. 87 P.p.s.a. Odnosząc się do kwestii jego terminowości należy wskazać, że termin w postępowaniu sądowoadministracyjnym uważa się za zachowany, jeżeli pismo procesowe wpłynie w tym czasie do właściwego sądu. Złożenie, czy nadanie pisma do niewłaściwego Sadu powoduje, że o dacie dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data nadania pocztą tego pisma przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, LexisNexis, str. 377).
Skoro zatem Z.R. złożył sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w WSA we Wrocławiu, to za faktyczną datę dokonania tej czynności należy uznać 5 czerwca 2014 r. (termin do wniesienia sprzeciwu upłynął dnia 3 czerwca 2014 r.), kiedy to WSA we Wrocławiu nadało pocztą sprzeciw do WSA w Gliwicach, czyli Sądu właściwego do jego rozpoznania. Następnie należy wyjaśnić, że przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. jednakże nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, co daje możliwość uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności.
Według ugruntowanego orzecznictwa jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Obowiązkiem strony jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto to na stronie ciąży wykazanie należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu.
W konsekwencji przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych, lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe.
W niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu, gdyż do jego uchybienia doszło z wyłącznej winy skarżącego, który systematycznie i z pełną premedytacją składa pisma procesowe w WSA we Wrocławiu, który nie prowadzi jego spraw na obecnym etapie postępowania. Jak już wcześniej wskazano składanie pism w niewłaściwym Sądzie powoduje konieczność ich przekazania do sądu właściwego, co wpływa bezpośrednio na terminowość podejmowanych przez stronę czynności. Dodatkowo strona złożyła sprzeciw w ostatnim dniu upływu terminu do jego wniesienia, co uniemożliwia terminowe jego wysłanie do sądu właściwego. Z. R. ma pełną świadomość tego stanu rzeczy, a pomimo to praktykę tą kontynuuje. Brak jest wobec tego usprawiedliwionych podstaw do przywrócenia mu terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 7 maja 2014 r.
Dlatego też na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło