IV SO/Gl 32/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu (odnoszącego się do sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego - sygn. akt IV SA/Gl 14/17) postanawia: 1. ustanowić dla wnioskującego adwokata z urzędu; W dniu 22 grudnia 2016 r. M. S. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W treści tego formularza oświadczył, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (poza mieszkaniem o powierzchni 55 m2) i utrzymuje się z zasiłku okresowego (317 zł miesięcznie) oraz z pomocy na dożywianie (w kwocie 5 zł na dzień) ponosząc przy tym koszty z tytułu opłat za tzw. media (221 zł). Wskazał też ma "comiesięczne zadłużenie", w wysokości 480 zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi w sprawie, której niniejszy wniosek dotyczy (sygn. akt IV SA/Gl 14/07) jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie zasiłku celowego z pomocy społecznej. Stwierdzić zatem przyjdzie, że wnioskujący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się natomiast do wniosku M. S. o ustanowienie fachowego pełnomocnika trzeba wskazać, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że wnioskodawca spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z jego oświadczeń wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą niepełnosprawną, długotrwale bezrobotną, utrzymującą się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej, a mianowicie z zasiłku okresowego zasiłków celowych. Fakty te potwierdzają dokumenty dołączone do akt administracyjnych wspomnianej sprawy o sygn. IV SA/Gl 14/17, w tym kwestionariusz wywiadu środowiskowego z dnia 20 września 2016 r., a równocześnie brak jest okoliczności mogących wskazywać, aby trudna sytuacja materialna i życiowa wyżej wymienionego miała ulec w międzyczasie istotnej poprawie. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru przekracza możliwości wnioskodawcy, co mając na uwadze postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.