IV SO/Gl 37/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.M. o przyznanie prawa pomocy (do sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...]) postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W piśmie z dnia 9 listopada 2012 r. J.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. W treści skargi zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Do skargi dołączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", w którym oświadczył, że nie ma żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Ponadto wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu spółdzielczym o powierzchni 25,70 m2 oraz utrzymuje się ze świadczeń pomocy społecznej. W piśmie z dnia 28 listopada 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącego do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez podanie w szczególności miesięcznej wysokości kosztów utrzymania gospodarstwa domowego to jest wysokości czynszu, opłat za energię elektryczną, gaz, wodę, wywóz nieczystości, telefon oraz o nadesłanie dowodów wpłat, faktur VAT i paragonów potwierdzających wydatki. Ponadto wezwał go do nadesłania kopii decyzji administracyjnych, na mocy których otrzymał świadczenia pomocy społecznej w okresie ostatnich trzech miesięcy (zasiłek okresowy, zasiłki celowe, dodatek mieszkaniowy itp.). W wyznaczonym terminie skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania mu prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący nie spełnił przesłanki określonej w art. 246 § 1 P.p.s.a. Skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie, wskazując, że nie jest w stanie ponieść kosztów wykonania kserokopii decyzji administracyjnych potwierdzających wysokość jego dochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponadto podkreślenia wymaga, iż zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Według zaś art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Natomiast na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ponadto zgodnie z art. 244 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W przedmiotowej sprawie, rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy zostało ograniczone do kwestii ustanowienia adwokata, gdyż na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z uwagi na wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 stycznia 2013 r., wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy podlegał ponownemu rozpoznaniu. Zgodnie z cytowanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skarżącego obciążał ciężar wykazania, że występują okoliczności uzasadniające uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Natomiast w przedmiotowej sprawie – pomimo wezwania zarządzeniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 listopada 2012 r. - skarżący nie wskazał wysokości kosztów utrzymania gospodarstwa domowego oraz nie przedłożył wymienionych w wezwaniu dowodów wpłat i kopii decyzji. Wobec tego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.