IV SO/Gl 4/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.S. w przedmiocie wymierzenia Wójtowi Gminy K. grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na bezczynność w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 300 zł (trzysta złotych), 2. zasądzić od Wójta Gminy K. na rzecz J. S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 25 stycznia 2015 r. J.S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a., tj. nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 30 grudnia 2014 r. w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. We wskazanym powyżej piśmie skarżąca wniosła o wymierzenie grzywny w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wójt Gminy K. wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny wskazując, że skarga nie została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w wyniku przyjęcia błędnego założenia, iż organ powiniem przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni. Wskazał nadto, że zwłoka w przekazaniu skargi nie była celowym działaniem, miała charakter jednorazowy, organ zdaje sobie sprawę z wagi naruszenia prawa zatem zastosowanie środka dyscyplinująco-represyjnego nie jest konieczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 powołanej ustawy pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W ocenie Sądu wniosek J.S. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy K. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 30 grudnia 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Sprawa ze skargi J.S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach pod sygnaturą akt IV SAB/Gl 17/15. Z akt tej sprawy wynika, że organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 29 stycznia 2015 r. Z treści odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny wynika natomiast, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 31 grudnia 2015 r. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej upływał w tej sytuacji w dniu 15 stycznia 2015 r. Opóźnienie organu wyniosło zatem 14 dni. Z treści odpowiedzi na wniosek wynika, że powodem opóźnienia w przekazaniu skargi do Sądu była nieznajomość przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ pozostawał bowiem w błędnym przekonaniu, że skargę winien przekazać do Sądu w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, tj. w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Obowiązującym organ terminem był jednak termin określony w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. 15 dni, albowiem skarga J.S. była skargą na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Nie jest to okoliczność, która usprawiedliwiałaby zaistniałe opóźnienie. Wyjaśnić bowiem należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Opóźnienie w realizacji tego obowiązku, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza w istocie stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze stopień winy organu, nieprzekazanie skargi do Sądu pomimo ustawowego obowiązku, brak istnienia lub przedstawienia przez organ okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy oraz charakter sprawy będącej przedmiotem skargi. Równocześnie jednak, zważywszy wywody podniesione w odpowiedzi na wniosek Sąd uznał, że uchybienie to nie miało charakteru na tyle rażącego, aby wymierzyć grzywnę - jak domagała się tego skarżąca - w maksymalnej wysokości wynikającej z powyższych unormowań. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.