IV SO/Gl 49/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu od orzekania w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 75/13 w kwestii wniosku Z. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 16 października 2013 r. sygn. akt I OW 243/13 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach do rozpoznania wniosku Z. R. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu od orzekania w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 75/13. W dniu 4 kwietnia 2014 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek Z. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, ma mieszkanie o wielkości 25,30 m2 natomiast nie ma zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Dodał również, iż nie ma żadnych dochodów. Zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 17 kwietnia 2014 r. wnioskodawca został wezwany o uzupełnienie i uprawdopodobnienie danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: wskazanie miesięcznej wysokości kosztów utrzymania (czynsz, opłaty za tzw. media czyli energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, wywóz śmieci, a także wydatki na zakup żywności, środków czystości, leków, odzieży) oraz o złożenie wyjaśnień co do źródeł utrzymania (kopie decyzji administracyjnych przyznających świadczenia z pomocy społecznej, pożyczki lub kredyty zaciągnięte w bankach albo podobnych instytucjach itp.). W wyznaczonym siedmiodniowym terminie Z. R. nie udzielił na powyższe wezwanie jakiejkolwiek odpowiedzi. Wobec tego, postanowieniem z dnia 23 maja 2014 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu podkreślił, że okoliczności niniejszej sprawy nie uzasadniają uwzględnienia zgłoszonego żądania bowiem wnioskodawca nie uzupełnił oświadczeń, ani nie nadesłał żadnych dokumentów, mogących potwierdzić okoliczności dotyczące jego sytuacji materialnej. Od wyżej wymienionego postanowienia, w piśmie z dnia 9 czerwca 2014 r. Z. R. wniósł sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wobec tego podkreślenia wymagało, że zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Według art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ponadto zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak zatem wielokrotnie podkreślono w orzecznictwie - osoba wnosząca o przyznanie prawa pomocy, powinna liczyć się z koniecznością udzielenia wszelkich wyjaśnień odnoszących się do jej sytuacji materialnej, a także udokumentowania podnoszonych we wniosku okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt I OZ 929/12, LEX nr 1239559). W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie i uprawdopodobnienie danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, w tym zwłaszcza nie złożył wyjaśnień dotyczących źródeł jego utrzymania. W związku z tym nie wykazał, że wystąpiły przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.