IV SO/Gl 5/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. w przedmiocie wniosku o wymierzenie Zarządowi Przedsiębiorstwa A S. A. w K. grzywny w trybie art. 55 § 1 p. p. s. a. w kwestii wniosku organu o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 kwietnia 2013 r. (sygn. akt IV SO/Gl 5/13) wymierzającego Zarządowi A S. A. w K. grzywnę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 kwietnia 2013 r. (sygn. akt IV SO/Gl 5/13). Pismem z dnia 24 stycznia 2013 r. A. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie grzywny Zarządowi Przedsiębiorstwa A S. A. w K. w związku z nieprzekazaniem jego skargi na bezczynność tego organu z dnia 10 grudnia 2012 r. do tutejszego Sądu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że dnia 10 grudnia 2012 r. wniósł za pośrednictwem Przedsiębiorstwa A S. A. w K. skargę na bezczynność tego organu kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Pomimo upływu ustawowego terminu skardze tej nie został nadany bieg i nie została ona zgodnie z przepisami przekazana przez Spółkę w ustawowym terminie do właściwego sądu administracyjnego. Sąd na mocy zarządzenia z dnia 29 stycznia 2013 r. przesłał organowi odpis wniosku o wymierzenie grzywny zobowiązując do nadesłania odpowiedzi na ten wniosek. Pomimo upływu wyznaczonego terminu organ nie nadesłał odpowiedzi na wniosek, nie przekazał również skargi A. K. na bezczynność organu do Sądu. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wymierzył Zarządowi Przedsiębiorstwa A S. A. w K. grzywnę w wysokości 1 000 zł (tysiąc złotych). Postanowienie zostało doręczone organowi dnia 6 maja 2013 r. Dnia 13 maja 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej), działając na mocy pełnomocnictwa udzielonego przez Zarząd Przedsiębiorstwa A S. A. w K.- radca prawny K. S., złożył zażalenie na wskazane wyżej postanowienie, zawierając w nim jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 196 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p. p. s. a., wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje automatycznie wykonania zaskarżonego postanowienia. O wstrzymaniu wykonania zadecydować może wojewódzki sąd administracyjny w drodze odrębnego postanowienia, wydanego przed przedstawieniem akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, celem rozpoznania zażalenia. Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie ma zastosowania do wszystkich postanowień wydawanych przez wojewódzki sąd administracyjny. Instytucja ta może mieć zastosowanie tylko wtedy, gdy zaskarżone postanowienie jest natychmiast wykonalne, co oznacza, że jest wykonalne przed jego uprawomocnieniem. Z treści art. 196 p. p. s. a. wynika ponadto, że wskazana instytucja może mieć zastosowanie jedynie do postanowień zaskarżalnych w drodze zażalenia, od których zażalenie to zostało wniesione. Wskazać należy również, że zgodnie z doktryną o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia sąd może orzec jedynie na wniosek strony, zawarty z reguły w tym samym zażaleniu. W rozpoznawanej sprawie wniosek Przedsiębiorstwa A S. A. w K. zawarty w zażaleniu z dnia 13 maja 2013 r. dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia wymierzającego Zarządowi Przedsiębiorstwa grzywnę w wysokości 1 000 (tysiąc) złotych. Postanowienie o ukaraniu grzywną (art. 194 § 1 pkt 10 p. p. s. a.) nadawałoby się do wstrzymania, gdyby istniał pozytywny przepis stanowiący o jego natychmiastowej wykonalności. Takiego przepisu brak, dlatego w tej sytuacji na mocy art. 196 p. p. s a. orzeczono jak w sentencji.