IV SO/Gl 50/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z.R. (R.) w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu od orzekania w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 76/13, w kwestii zażalenia wnioskodawcy z dnia 7 lipca 2014 r. na postanowienie z dnia 16 czerwca 2014 r. postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia został skutecznie doręczony w dniu 30 czerwca 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych (k. 67). Tym samym termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 7 lipca 2014 r. Tymczasem w dniu 7 lipca 2014 r. Z.R. złożył w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zażalenie na postanowienie z dnia 16 czerwca 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, które zostały przekazane do tut. Sądu w dniu 9 lipca 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Następnie postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wyżej wymienionego zażalenia. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny orzeczeniem z dnia 22 października 2014 r. oddalił zażalenie Z.R. na postanowienie z dnia 20 sierpnia 2014 r. z uwagi na fakt, iż wnioskodawca nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia zażalenia. Tym samym do rozpoznania pozostało jeszcze zażalenie z dnia 7 lipca 2014 r. na postanowienie z dnia 16 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 252 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., na postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje wnioskodawcy zażalenie. Natomiast zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z regulacją zawartą w art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. A tym samym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 16 czerwca 2014 r., odmawiające przyznania prawa pomocy zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 30 czerwca 2014r. Wobec tego termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 7 lipca 2014 r. Tym samym należy stwierdzić, że zażalenie Z.R. zostało złożone w ostatnim dniu terminu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który nie jest właściwy w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się do kwestii jego terminowości należy wskazać, że termin w postępowaniu sądowoadministracyjnym uważa się za zachowany, jeżeli pismo procesowe wpłynie w tym czasie do właściwego sądu. Złożenie, czy nadanie pisma do niewłaściwego sądu powoduje, że o dacie dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data nadania pocztą tego pisma przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, LexisNexis, str. 377). Skoro zatem Z.R. złożył zażalenie do WSA we Wrocławiu, to za faktyczną datę dokonania tej czynności należy uznać 9 lipca 2014 r., kiedy to WSA we Wrocławiu nadał pocztą zażalenie do WSA w Gliwicach, czyli Sądu właściwego do jego rozpoznania. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wyżej wymienionego zażalenia. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.