IV SO/Gl 59/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-08-04

Skład orzekający: Małgorzata Walentek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, złożony do niewłaściwego sądu, powinien zostać uwzględniony, jeśli uchybienie terminu nastąpiło z winy strony?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, ponieważ uchybienie terminu nastąpiło z winy strony. Strona, składając pisma do niewłaściwego sądu, działała z premedytacją i świadomością konsekwencji, co wyklucza możliwość przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Z.R. złożył zażalenie na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy, domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do jego wniesienia. Wnioskodawca twierdził, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, obarczając odpowiedzialnością Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Sąd we Wrocławiu przekazał zażalenie do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach jako mylnie wniesione.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z.R. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie dotyczącej bezczynności w przedmiocie załatwienia wniosku i decyzji na wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie dotyczącej utraty statusu osoby bezrobotnej w kwestii wniosku Z.R. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania Z.R. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Przesyłka pocztowa zawierająca wskazane postanowienie została doręczona wnioskodawcy dnia [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 66). Pismem z dnia [...], złożonym tego samego dnia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, Z.R. wniósł zażalenie na wskazane wyżej postanowienie z dnia 23 czerwca 2014 r., domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do wniesienia tegoż zażalenia. W tym względzie oświadczył, że do uchybienia terminowi doszło bez jego winy. W ocenie wnioskodawcy to Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odpowiada za opóźnienie w przekazaniu zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przesłał zażalenie Z.R. do tut. Sądu jako mylnie wniesione dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się, zgodnie z art. 87 P.p.s.a., do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w tym piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu wniosek Z.R. spełnia wymogi formalne określone w art. 87 P.p.s.a. Odnosząc się do kwestii jego terminowości należy wskazać, że termin w postępowaniu sądowoadministracyjnym uważa się za zachowany, jeżeli pismo procesowe wpłynie w tym czasie do właściwego sądu. Złożenie, czy nadanie pisma do niewłaściwego Sadu powoduje, że o dacie dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data nadania pocztą tego pisma przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, LexisNexis, str. 377). Skoro zatem Z.R. złożył zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w WSA we Wrocławiu, to za faktyczną datę dokonania tej czynności należy uznać [...] (termin do wniesienia zażalenia upłynął dnia [...]), kiedy to WSA we Wrocławiu nadało pocztą zażalenie do WSA w Gliwicach, czyli Sądu właściwego do jego rozpoznania. Następnie należy wyjaśnić, że przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. jednakże nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, co daje możliwość uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności. Według ugruntowanego orzecznictwa jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Obowiązkiem strony jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto to na stronie ciąży wykazanie należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. W konsekwencji przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych, lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. W niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu, gdyż do jego uchybienia doszło z wyłącznej winy skarżącego, który systematycznie i z pełną premedytacją składa pisma procesowe w WSA we Wrocławiu, który nie prowadzi jego spraw na obecnym etapie postępowania. Jak już wcześniej wskazano składanie pism w niewłaściwym Sądzie powoduje konieczność ich przekazania do sądu właściwego, co wpływa bezpośrednio na terminowość podejmowanych przez stronę czynności. Dodatkowo strona złożyła zażalenie w ostatnim dniu upływu terminu do jego wniesienia, co uniemożliwia terminowe jego wysłanie do sądu właściwego. Z.R. ma pełną świadomość tego stanu rzeczy, a pomimo to praktykę tą kontynuuje. Brak jest wobec tego usprawiedliwionych podstaw do przywrócenia mu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 23 czerwca 2014 r. Dlatego też na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło