IV SO/Gl 6/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego między organami jednostek samorządu terytorialnego w sprawie dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. działający z upoważnienia Burmistrza Miasta K. pismem procesowym z dnia [...] r. opartym o art. 22 § 1 pkt 1 i § 3 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w K. w zakresie przyznania świadczenia z pomocy społecznej. Zgodnie z treścią przywołanego przez wnioskodawcę art. 22 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego spory o właściwość rozstrzyga między organami jednostek samorządu terytorialnego wspólny organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny. Stosownie do postanowień art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego należy rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej. Z treści pisma wnioskodawcy wynika, że w stosunku do Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. i Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. nie ma wspólnego organu wyższego stopnia, ponieważ w zakresie pomocy społecznej dla Kierownika GOPS w K. jest nim Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., a dla Dyrektora MOPS w K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.. W świetle przedstawionego stanu prawnego jak również stanu faktycznego w sprawie przedmiotowego wniosku właściwym sądem do jego rozpatrzenia jest Naczelny Sąd Administracyjny, zatem stosownie do postanowień art. 59 § 1 wyżej wymienionej ustawy należało postanowić jak w sentencji.