IV SO/Gl 7/11

PostanowienieWSA w Gliwicach2011-05-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Walentek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo wnioskodawcy, które zawiera żądanie udostępnienia informacji publicznej i jednocześnie warunkuje jego potraktowanie jako skargi na bezczynność organu od braku udostępnienia tych informacji w określonym terminie, może być uznane za skargę w rozumieniu przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji czy organ jest zobowiązany do jej przekazania do sądu administracyjnego i czy jego niewykonanie uzasadnia wymierzenie grzywny?
Ratio decidendi
Pismo, które zawiera żądanie udostępnienia informacji publicznej i jednocześnie warunkuje jego potraktowanie jako skargi na bezczynność organu od braku udostępnienia tych informacji w określonym terminie, nie może być uznane za skargę w rozumieniu przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga powinna być jednoznacznie określona w momencie jej wniesienia i nie może być warunkowana przyszłym zachowaniem organu. W związku z tym organ nie miał obowiązku przekazywania pisma do sądu administracyjnego jako skargi, a tym samym nie można mu zarzucić bezczynności w tym zakresie, co wyklucza możliwość wymierzenia grzywny.
Stan faktyczny
Wnioskodawca D.B. zwrócił się do Burmistrza Miasta I. o udostępnienie projektu planu miejscowego, prognozy oddziaływania na środowisko oraz prognozy skutków finansowych. W przypadku braku wydania dokumentów w terminie 7 dni, wnioskodawca zażądał potraktowania pisma jako skargi na bezczynność organu i przekazania akt do sądu administracyjnego. Po nieotrzymaniu dokumentów ani informacji o przekazaniu skargi, wnioskodawca złożył wniosek o wymierzenie Burmistrzowi grzywny za nieprzekazanie skargi i akt do sądu. Burmistrz Miasta I. wniósł o oddalenie wniosku, wskazując, że udostępnił część dokumentów i udzielił wyjaśnień, a pismo wnioskodawcy nie stanowiło skargi, gdyż było warunkowe.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D.B. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta I. z powodu nie przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie informacji publicznej p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wymierzenie grzywny 6 Pismem z dnia [...]r. D.B. wniósł wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270, o wymierzenie Burmistrzowi Miasta I. grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że pismem z dnia [...] r. zwrócił się do wskazanego organu, w trybie ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o przesłanie projektu planu miejscowego, prognozy oddziaływania na środowisko oraz prognozy skutków finansowych. W związku z odmową przesłania wnioskowanej informacji publicznej pismem z dnia [...] r. zwrócił się ponownie do Burmistrza Miasta I. o udostępnienie powyższych dokumentów. Jednocześnie w piśmie tym zawnioskował, że w przypadku braku wydania ww. dokumentów w terminie 7 dni od daty jego otrzymania wnosi o potraktowanie pisma jako skargę na bezczynność Burmistrza złożoną w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz przekazanie akt do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Dalej wnioskodawca podniósł, iż nie otrzymał od Burmistrza zarówno żądanych dokumentów jak również informacji o przekazaniu skargi do sądu administracyjnego, pomimo przesłania dodatkowo jeszcze dwóch pism w tej sprawie. W związku z faktem nie wywiązania się przez organ z obowiązku przesłania skargi wraz z aktami do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wniosek o wymierzenie temu organowi grzywny, zdaniem wnioskodawcy, jest uzasadniony W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta I. wniósł o jej oddalenie względnie odrzucenie. Podał, iż pismem z dnia [...] r. poinformował D.B., że dokumenty, o których udostępnienie zwrócił się wnioskiem z dnia [...] r., były udostępnione do wglądu w trybie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku..., w miejscach i terminach określonych w obwieszczeniu Burmistrza Miasta I. z dnia [...] r. Dalej organ wskazał, że w piśmie z dnia [...] r., D. B. ponownie zwrócił się o wydanie żądanych wcześniej dokumentów. Zawarta w tym piśmie uwaga o potraktowaniu wniosku jako skargi na bezczynność Burmistrza i przekazania jej wraz z aktami do wojewódzkiego sądu administracyjnego warunkowana była brakiem wydania dokumentów. Tymczasem w odpowiedzi na wniosek przesłano mailem plik z projektem uchwały w sprawie planu miejscowego wyłożonego do publicznego wglądu oraz pismo wyjaśniające. Udzielając odpowiedzi na wniosek organ nie pozostawał zatem w bezczynności i w związku z tym wniosek nie został potraktowany jako skarga na bezczynność. Organ stwierdził, że odniósł się do wszystkich zagadnień wskazanych we wnioskach, a termin udzielenia odpowiedzi z ustawy o dostępie do informacji publicznej nie został przekroczony. Z tego względu zarzut bezczynności uznał za bezzasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ przekazuje skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia. Przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy (art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.). Nie przekazanie przez organ skargi w ustawowym terminie do sądu administracyjnego, może pociągać za sobą wymierzenie organowi grzywny. Możliwość taką stwarza art. 55 § 1 P.p.s.a., który przewiduje wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., w przypadku niewykonania ciążącego na organie obowiązku w tym zakresie. Wniosek o wymierzenie grzywny uruchamia procedurę, która ma ustalić i rozstrzygnąć czy organ administracji publicznej naruszył obowiązek z art. 54 § 2 P.p.s.a., a co za tym idzie odnieść się do potrzeby ewentualnego ukarania organu grzywną w określonej wysokości. Wyłączną jest zatem niewykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie istotne jest, czy pismo wnioskodawcy z dnia [...]r. stanowiło skargę. Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. ma bowiem zastosowanie tylko w przypadku niewykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. w związku z wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Przede wszystkim należy wskazać, że wymogi dotyczące skargi oraz tryb jej wnoszenia do sądu administracyjnego zostały określone w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle przepisów tej ustawy skarga jest pierwszym pismem w postępowaniu sądowym, zatem powinna czynić zadość wymaganiom formalnym dla pism procesowych określonym w art. 46 § 1 i 2 , a nadto zawierać elementy określone w art. 57 § 1 P.p.s.a. Skarga powinna być więc skierowana (adresowana) do sądu administracyjnego, zawierać określenie przedmiotu zaskarżenia (akt, czynność lub bezczynność organu), oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się natomiast za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Datą wniesienia skargi jest data złożenia jej osobiście w organie lub nadanie jej na adres organu. Oznacza to, że z tą chwilą następuje uruchomienie postępowania przed sądem administracyjnym. Natomiast organ, któremu skargę doręczono, jest zobowiązany, w ustawowym terminie liczonym od dnia doręczenia tej skargi, do podjęcia czynności, o jakich mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie pismo z dnia [...] r. zostało skierowane do organu i zawiera ponowienie żądania udostępnienia przez ten organ określonych dokumentów. W przedmiotowym piśmie wnioskodawca jednocześnie wniósł o potraktowanie tegoż pisma jako skargi na bezczynność Burmistrza złożonej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej w przypadku nie udostępnienia żądanych dokumentów w terminie siedmiu dni od daty jego otrzymania. Powyższe wskazuje, że wnoszący warunkował nadanie pismu z dnia [...] r. charakteru skargi od uprzedniego zachowania organu. Tymczasem charakter pisma powinien być jednoznacznie określony poprzez wskazanie żądania, które wyznacza przedmiot sprawy w dacie jego wniesienia. Wprawdzie w jednym piśmie wnoszący może zawrzeć kilka żądań, jednakże chodzi tu o żądania, biorąc każde z nich z osobna, które w dacie wniesienia pisma, mogą stanowić odrębny przedmiot postępowania (odrębną sprawę). Kwestę wielości żądań kierowanych do organu reguluje wówczas przepis art. 66 Kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle tego uregulowania, jeżeli podanie dotyczy kilku spraw (kilku żądań) podlegających załatwieniu przez różne organy, organ, do którego ono wpłynęło, czyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości, zawiadamiając wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, bądź zwraca je wnoszącemu jeżeli organu właściwego nie może ustalić, bądź jeżeli właściwym w sprawie jest sąd powszechny. Natomiast charakteru pisma nie można warunkować, jak uczynił to wnioskodawca, podjęciem bądź nie podjęciem przez organ określonej czynności na skutek skierowanego do niego żądania. Przyjdzie jednocześnie wskazać, że w procedurze sądowej, nie jest przewidziana instytucja wniesienia skargi pod warunkiem. Nie jest więc możliwe warunkowanie wniesienia skargi od uprzedniego, zgodnego z żądaniem wnioskodawcy, zachowania się organu prowadzącego sprawę administracyjną. Jak już podniesiono skarga jest pismem procesowym, które powinno być wniesione (skierowane) do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, wskazywać przedmiot zaskarżenia oraz naruszenia prawa bądź interesu prawnego istniejące w dacie jej wniesienia (dacie złożenia w organie, bądź nadania do organu). Tymczasem w rozpatrywanej sprawie adresatem pisma z dnia [...] r. był Burmistrz Miasta I. Wnioskodawca do tego organu skierował bowiem żądanie udzielenia mu informacji publicznej, w konsekwencji czego organ ten, jako właściwy w sprawie, podjął czynności związane z załatwieniem tego żądania. W związku z czym organ ten nie miał podstaw do potraktowania przedmiotowego pisma jako skargi. W stanie faktycznym i prawnym sprawy brak jest zatem uzasadnienia do wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.s.a., gdyż obowiązek ten związany jest z wniesieniem skargi do Sądu, zaś przedmiotowe pismo skargi takiej nie stanowi. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 4

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło