IV SO/Gl 9/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.G. o wymierzenie grzywny Rektorowi Uniwersytetu [...] w K. za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w przedmiocie spraw studentów p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie Pismem z dnia 22 lutego 2013 r. M. G. złożył do Sądu wniosek o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu [...] w K. grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w związku z nieprzekazanie jego skargi z dnia 19 stycznia 2013 r. Pismem procesowym z dnia 3 kwietnia 2013 r. (k. 32 akt sądowych) skarżący oświadczył, że cofa powyższy wniosek, gdyż dowiedział się o terminowym przekazaniu akt sprawy przez organ. Stosownie do art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej jako "P.p.s.a." do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Zatem zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, jednakże może on uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się podstaw, które nakazywałyby uznać cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny za niedopuszczalne, było ono skuteczne i Sąd jest nim związany. W tej sytuacji na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.