I SA/Go 100/09

Dnia 22 kwietnia 2009 roku WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GORZOWIE WLKP. w składzie następującym: asesor WSA - Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 kwietnia 2009 roku wniosku Skarżącej - D Sp. z o. o. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 marca 2009r. (sygnatura akt ISA/Go100/09 ) w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2006r. postanawia odmówić uzupełnienia wyroku Wyrokiem z dnia 24 marca 2009r. (sygnatura akt ISA/Go100/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2006r. Pełnomocnik Skarżącej Spółki wnioskiem z [...] marca 2009r. wystąpił o uzupełnienie wyroku poprzez zawarcie w nim rozstrzygnięcia o kosztach procesu oraz kosztach zastępstwa procesowego profesjonalnego pełnomocnika, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej, zawartym w skardze z dnia 2 stycznia 2008r. Z motywów uzasadnienia wynikało, że wniosek został złożony z ostrożności procesowej, albowiem skarżąca nie posiadała informacji, czy rozstrzygnięcie o kosztach zostało w w/w wyroku zawarte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art.157 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Powyższy przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż zgodnie z art.166 w/w ustawy - do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art.199 p.p.s.a.). Wyjątki od tej zasady zostały określone w art.200, art.201, art.203 i art.204 tej ustawy i tylko w tych wypadkach Sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami (art.209 p.p.s.a.). Zgodnie z art.200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art.211 p.p.s.a.). Przy czym opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art.212 §1 tej ustawy). Do wydatków zaliczyć należy między innymi koszt dojazdu do Sądu. W wyroku z dnia 24 marca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w pkt 3 orzeczenia zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz Skarżącej Spółki kwotę 2.917,00zł tytułem zwrotu kosztów postępowania – zgodnie z powyższymi przepisami oraz §6 pkt5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 13459 ze zmianami). W tej sytuacji wniosek Skarżącej jest niezasadny. Zatem zważywszy na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.157 §1 w związku z art.160 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.;