I SA/Go 1022/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi "Przedsiębiorstwa R" Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odrzucić skargę. W dniu 27 sierpnia 2010r. "Przedsiębiorstwo R" spółka z o.o. z wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] sierpnia 2010r. nr [...]. Następnie pismem z [...] sierpnia 2010r. zwróciła się do wspomnianego organu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej "p.p.s.a.". Postanowieniem z [...] września 2010r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. Na powyższe orzeczenie spółka wniosła skargę z [...] września 2010 r. i skarga ta podlega rozpoznaniu w niniejszym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu. Na wstępie należy zaznaczyć, że w myśl art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na postanowienie to nie służy zażalenie, nie należy ono do postanowień kończących postępowanie, ani do postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Tym samym, zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, na postanowienie wydane przez organ na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a. nie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, bowiem nie można go zaliczyć do żadnej z trzech kategorii postanowień, o których mowa w przepisie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Uznając, że wniesienie skargi jest niedopuszczalne sąd odrzuca ją stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na zakończenie wskazać należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje środka zaskarżenia postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wydanego na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a. Jednakże Sąd może na podstawie art. 61 § 4 lub zmienić je lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, o czym strona została przez organ prawidłowo pouczona.