I SA/Go 1039/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Wierchowicz (spr.) Sędziowie: asesor WSA Barbara Rennert asesor WSA Alina Rzepecka Protokolant: referent-stażysta Aleksandra Kosiecka po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi M.C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. orzeka, że uchylone postanowienie nie może być wykonane. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął przeciwko skarżącemu M.C. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2004r. Nr [...] doręczonego dłużnikowi w dniu 29 czerwca 2004r. a wystawionego przez wierzyciela -Naczelnika Urzędu Skarbowego. Na postępowanie egzekucyjne wniósł zarzuty podatnik pismem datowanym dnia 7 lipca 2004r. podnosząc, iż nie została mu doręczona decyzja wskazana w tytule wykonawczym jako podstawa prawna egzekwowanego obowiązku. Wierzyciel (Naczelnik Urzędu Skarbowego) postanowieniem z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] oddalił zgłoszony zarzut. W wyniku rozpoznania zażalenia zobowiązanego na to postanowienie, Dyrektor Izby Skarbowej uchylił je i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z [...] października 2004r. - nr [...] - ponownie oddalił zarzut podatnika wykazując, że decyzja stanowiąca podstawę prawną egzekwowanego obowiązku została doręczona M.C. w dniu [...] lutego 2002r, co poświadczył na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki dorosły domownik strony. Zobowiązany wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej zażalenie domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zaskarżonym postanowieniem z [...] stycznia 2005r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił postanowienie wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] października 2004r. oddalające zarzuty na postępowanie egzekucyjne i umorzył postępowanie w I instancji. W uzasadnieniu stwierdził, iż zarzuty na postępowanie egzekucyjne wniesione zostały przez skarżącego po upływie siedmiodniowego terminu od doręczenia tytułu wykonawczego, o którym to terminie skarżący został pouczony na piśmie. Tytuł wykonawczy doręczono zobowiązanemu 29 czerwca 2004r. Termin do wniesienia zarzutów upływał 6 lipca 2004r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że skarżący złożył zarzuty w Urzędzie Skarbowym 7 lipca 2004r. a zatem z jednodniowym uchybieniem terminu, o czym świadczy, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, również data sporządzenia pisma zawierającego zarzuty określona na 7 lipca 2004r. Składając zarzuty zobowiązany nie wnioskował o przywrócenie terminu do ich wniesienia. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał art. 138 § 1 pkt 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 160 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U z 2000r. nr 8, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 18 oraz art. 34 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j. t. Dz. U. z 2002r. , nr 110, poz. 968 ze zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, nie negując faktu, iż tytuł wykonawczy doręczony został mu w dniu 29 czerwca 2004r. oraz, że termin do wniesienia zarzutów upływał 6 lipca 2004r., podniósł, że zarzuty zostały nadane przez niego przesyłką poleconą nr [...] w Urzędzie Pocztowym w dniu 5 lipca 2004r. , a nie złożone bezpośrednio w Urzędzie Skarbowym jak twierdzi w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej. Na dowód załączył kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...]. W odpowiedzi na skargę sporządzonej 8 marca 2005r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo podniósł, iż uchybienie terminu do wniesienia zarzutów stwierdzono w oparciu o datę sporządzenia pisma określoną przez skarżącego na dzień 7 lipca 2004r. oraz na podstawie daty stempla Urzędu Skarbowego, potwierdzającej wpływ tego środka prawnego do siedziby organu w dniu 7 lipca 2004r. tj. po upływie terminu do wniesienia środka prawnego. Brak w aktach koperty pocztowej uzasadniał, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej wniosek, że pismo zostało złożone bezpośrednio w Urzędzie Skarbowym, a nie wniesione za pośrednictwem poczty. Stwierdził też, że przedłożony dowód nadania przesyłki poleconej przez skarżącego nie dowodzi, iż zawierała ona zarzuty. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował też Sąd Administracyjny, że pismem z [...] lutego 2005r. wystąpił do organu egzekucyjnego o wyjaśnienie daty wniesienia przez skarżącego pisma z 7 lipca 2004r. zawierającego zarzuty oraz zobowiązał się do przeanalizowania otrzymanych w odpowiedzi wyjaśnień w trybie art. 54 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dyrektor Izby Skarbowej przyznał ponadto, że rozpatrując po raz pierwszy zażalenie na postanowienie wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów nie stwierdził uchybienia terminu do ich wniesienia w wyniku przeoczenia tej okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem nie wykazano w sposób niewątpliwy uchybienia terminowi do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Stosownie do art. 57 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U z 2000r. nr 8, poz. 1071 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2004r., termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożono w polskim urzędzie konsularnym. Na dowód wniesienia zarzutów w terminie skarżący załączył do skargi kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...] z adnotacją "Dz. Egz. Sk.- R. J.", a następnie, na żądanie Sądu, nadesłał jego oryginał. Wynika z niego nadanie na adres Naczelnika Urzędu Skargowego przesyłki poleconej w dniu 5 lipca 2004r. , a zatem przed upływem terminu określonego w art. 27 § 1 pkt 9 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. 2002, nr 110, poz. 968). Dyrektor Izby Skarbowej nie ustosunkował się do powyższego dowodu, w szczególności nie wyjaśnił jakie pismo wpłynęło do organu egzekucyjnego za tym dowodem i numerem nadania mimo, iż skarga do Sądu Administracyjnego wniesiona została w marcu 2005r. i w odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej zobowiązał się do wyjaśnienia tej okoliczności. Nie wskazano też by przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego toczyło się jakiekolwiek inne postępowanie z udziałem skarżącego, co mogłoby wskazywać na to, że przesyłkę poleconą nadano w innej, aniżeli postępowanie egzekucyjne, sprawie. Zważyć przy tym należy, że na potwierdzeniu nadania skarżący wyraźnie wymienił nazwisko i pierwszą literę imienia R.J. - poborcy skarbowego podpisanego na doręczonym mu tytule wykonawczym (k. 223B T.II akt administracyjnych). Nietrafne jest również powołanie się na pieczęć Urzędu Skarbowego na piśmie zawierającym zarzuty. Pomijając już okoliczność, że jest to czynność strony postępowania, to z prezentaty Urzędu Skarbowego wynika tylko i wyłącznie data wpływu pisma do adresata i wbrew stanowisku Dyrektora Izby Skarbowej nie może ona stanowić podstawy domniemania, że skarżący złożył zarzuty bezpośrednio w siedzibie urzędu. Dotyczy to również braku koperty w aktach. Obowiązkiem organu jest tak dokumentować wpływ korespondencji by możliwe było ustalenie w jaki sposób do niego dotarła. Naniesiona przez Urząd Skarbowy data wpływu zarzutów do organu egzekucyjnego (7 lipca 2004r.) nie stoi też w sprzeczności z datą nadania przesyłki wynikającą z potwierdzenia przedłożonego przez skarżącego (5 lipca 2004r.), a przeciwnie uwiarygodnia ten dowód, gdyż dwa dni robocze to normalny czas doręczenia przesyłki adresatowi nadanej w tym samym mieście. W świetle powołanego już art. 57 § 5 kpa obojętna jest data zawarta w zarzutach bowiem dla oceny zachowania lub nie terminu znaczenie ma tylko i wyłącznie data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Skarżący mógł się pomylić lub nie datować w ogóle pisma. Zarzut Dyrektora Izby Skarbowej, że zobowiązany nie złożył wniosku o przywrócenie terminu jest bezpodstawny bowiem nie sposób wymagać by skarżący, który był przekonany, że dokonał czynności w terminie wnosił o jego przywrócenie. Reasumując należy stwierdzić, że organ II instancji nie wykazał by skarżący istotnie wniósł zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego po upływie terminu. Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji wyroku.