I SA/Go 105/17
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2017-08-14
Skład orzekający: Referendarz sądowy Damian Bronowicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który stał się zbędny w związku z wcześniejszym postanowieniem o zwolnieniu, powinien zostać umorzony, a wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego rozpoznany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym?Ratio decidendi
Postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zostało umorzone, ponieważ skarżący zostali już wcześniej zwolnieni od tych kosztów, co czyniło ich wniosek zbędnym. Jednocześnie, wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego został uwzględniony jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż sytuacja majątkowa skarżących wskazuje na niemożność poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, a pomoc profesjonalnego pełnomocnika może być niezbędna po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji.Stan faktyczny
Skarżący L. K. i W. K. złożyli wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie dotyczącej postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze. Skarżący są małżeństwem, utrzymują dwoje dzieci i ponoszą znaczne wydatki związane z kredytami i rehabilitacją. Wcześniejszym postanowieniem z dnia 31 marca 2017 r. zostali już zwolnieni od kosztów sądowych.Rozstrzygnięcie
1. Umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono dla skarżących doradcę podatkowego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków L. K. i W. K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi L. K. i W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji postanawia: 1. Umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. 2. Ustanowić dla skarżących doradcę podatkowego.
Skarżący zgodnie wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.
Z ich oświadczeń wynikało, że są małżeństwem, mieszkają razem i wspólnie utrzymują dwoje uczących się dzieci (dwudziestotrzyletnią córkę i dziewiętnastoletniego syna). Są właścicielami domu mieszkalnego. Utrzymują się z wynagrodzenia za pracę uzyskiwanego przez skarżącą a wynoszącego 2.309,39 zł oraz renty otrzymywanej przez skarżącego w wysokości 651,50 zł. Obok normalnych kosztów utrzymania ponoszą wydatki związane ze spłatą kredytów oraz rehabilitacją.
Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżących była już przedmiotem analizy pod kątem spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy, w postępowaniu zakończonym wydaniem 31 marca 2017 r. postanowienia o sygn. akt I SA/Go 105/17. Orzeczeniem tym, zwolniono skarżących od kosztów sądowych. Oznacza to, że L. i W.K. są zwolnieni, w niniejszym postępowaniu, od obowiązku uiszczania wszystkich wpisów i opłat kancelaryjnych. Zatem żądanie skarżących w tym zakresie jest całkowicie spełnione, a rozpoznanie tej części ich wniosku - zbędne.
Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Skarżący wnieśli również o ustanowienie doradcy podatkowego.
W sytuacji gdy strona jest już zwolniona orzeczeniem od kosztów sądowych i składa wniosek o ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego, żądanie to należy potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i rozpoznać zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Stosownie do treści tego przepisu, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W przypadku skarżących, na obecnym etapie postępowania zasadne jest ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Z przedstawionych przez nich dokumentów i oświadczeń wynika bowiem, że nie mają oszczędności, a ich stałe, podstawowe wydatki pochłaniają całość dochodów. Tym samym, nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zaś po wydaniu wyroku przez sąd I instancji skarżącym może być niezbędna pomoc profesjonalnego pełnomocnika.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 249a, art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Gorzów Wielkopolski, dnia 14 sierpnia 2017 r.
ZARZĄDZENIE
1. Odpis postanowienia z pouczeniem o sprzeciwie proszę doręczyć skarżącemu.
2. Akta sprawy proszę przedłożyć Przewodniczącemu Wydziału.
Referendarz sądowy
Damian Bronowicki
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło