I SA/Go 1061/10
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2010-12-08
Skład orzekający: Zbigniew Kruszewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący może zostać zwolniony od kosztów sądowych oraz ustanowiony doradca podatkowy w postępowaniu przed WSA z powodu braku środków finansowych?Ratio decidendi
Skarżącemu przysługuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Wnioskodawca, który nie posiada środków na pokrycie kosztów i wynagrodzenia pełnomocnika, może zostać zwolniony od kosztów sądowych od momentu złożenia wniosku o zwolnienie.Stan faktyczny
Skarżący J.O. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 rok. Skarżący nie posiada oszczędności, jego majątek to niewykorzystywane magazyny i mieszkanie, nie ma stałej pracy i utrzymuje się z dorywczych zajęć zarobkowych, osiągając dochód 150-200 zł miesięcznie.Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego z kosztów sądowych oraz ustanowiono doradcę podatkowego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2010 r. wniosku J.O. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi J.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 rok postanowił: 1. zwolnić skarżącego z kosztów sądowych; 2. ustanowić doradcę podatkowego.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu określonego na 500 zł skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.
Z oświadczenia skarżącego oraz przedstawionych przez niego dokumentów wynika, że nie ma oszczędności a jego jedyny majątek stanowią niewykorzystywane gospodarczo magazyny i mieszkanie. Skarżący nie ma stałej pracy i utrzymuje się z dorywczych zajęć zarobkowych, z których dochód określił na 150 - 200 zł miesięcznie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie w całkowitym przysługuje w razie wykazania, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W przypadku skarżącego powyższe przesłanki są spełnione. Nie posiada on bowiem środków z których mógłby sfinansować należne w sprawie koszty sądowe oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika. Dlatego postanowiono jak w sentencji.
Należy jednak zastrzec, że skarżący jest traktowany jako zwolniony od kosztów sądowych dopiero od chwili złożenia wniosku o zwolnienie. Z zasady bowiem zwolnienie nie rozciąga się na opłaty, których termin uiszczenia upłynął przed złożeniem wniosku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 kwietnia 1995 r. sygn. akt II CRN 20/95 LEX 4229).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło