I SA/Go 1065/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2010 r. wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa R sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wartości celnej towaru, umorzenia postępowania celnego oraz określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 października 2010 r. pełnomocnik skarżącej Spółki R – doradca podatkowy J.C. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1.557 zł od skargi w niniejszej sprawie. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 października 2010 r. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu wynikało , że do dnia 19 listopada 2010 r. w niniejszej sprawie wpis nie został uiszczony. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd postanowieniem z dnia 1 grudnia 2010 r. , sygn. akt I SA/Go 1065/10, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej P.p.s.a.), odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu. Po doręczeniu stronom powyższego postanowienia, w dniu 13 grudnia 2010 r. wpłynął do Sądu wniosek Spółki R o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu zostało wskazane, że w tym samym dniu, w którym zostało odebrane wezwanie, tj. w dniu 28 października 2010 r., Spółka dokonała wpłaty wpisu w wysokości 1.557 zł drogą transakcji elektronicznej z własnego rachunku bankowego. W szczegółach tej transakcji podano sygnaturę akt I SA/Go 1065/10, omyłkowo kierując jednak wpłatę na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącej twierdził, że pomimo omyłkowego skierowania przelewu do innego sądu administracyjnego wpis w rzeczywistości został uiszczony, co stanowi o wykonaniu zarządzenia WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 października 2010 r. We wniosku o przywrócenie terminu zawarto też informację, że w dniu 8 grudnia 2010 r. Spółka R ponownie uiściła wpis, tym razem na rachunek bankowy WSA w Gorzowie Wielkopolskim. Do wniosku załączono kopię drugiego przelewu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W myśl art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.) . Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu oraz przesłanek negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Zgodnie z orzecznictwem sądowym do okoliczności faktycznych, które uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu zalicza się na przykład nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, czy mylne pouczenie o środkach zaskarżania. Natomiast jako przesłanki negatywne traktowane są m.in.: zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji, nieznajomość prawa, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (zob. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r. , sygn. akt SA/Sz 1117/99). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/03). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Z treści przepisu art. 87 § 2 P.p.s.a. należy wywieść, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do sądu i powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. Zatem w przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne. Skarżąca brak swojej winy upatrywała w fakcie , że dokonała omyłkowo wpłaty na rachunek bankowy innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, tj. WSA w Poznaniu zamiast WSA w Gorzowie Wielkopolskim. Podkreślała przy tym, że w przelewie dokonanym na rachunek bankowy WSA w Poznaniu wskazała właściwą sygnaturę sprawy, mianowicie I SA/Go 1065/10. W związku z powyższym twierdziła, że w wykonaniu wezwania tut. Sądu wpis w niniejszej sprawie został uiszczony. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała jednak w ten sposób, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Powołane przez skarżącą okoliczności są przejawem niedostatecznej staranności w jej działaniu i prowadzeniu własnych spraw. W tej mierze Sąd podziela ugruntowany w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym zaniedbania osób, którymi posłużył się skarżący obciążają jego samego, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. postanowienie SN z 15 marca 2000 r., sygn. akt II CKN554/00; postanowienie SN z 12 marca 1999 r. , sygn. akt I PKN76/99). Nie można przy tym przyjąć za słuszne stanowiska zaprezentowanego we wniosku, że wpis został w rzeczywistości uiszczony. Wypełniając bowiem obowiązek uiszczenia wpisu trzeba zrobić to jeszcze należycie. Natomiast według koncepcji strony skarżącej skierowanie przelewu, na którym zamieszczono właściwą sygnaturę akt sprawy, do innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jest omyłką, która nie wywołuje negatywnych skutków procesowych dla strony. Gdyby tak miało być, to w niniejszej sprawie nie byłoby w ogóle uchybienia terminu, a co za tym idzie wniosek o jego przywrócenie byłby bezprzedmiotowy. Niewykazanie zatem przez skarżącą braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi spowodowało, że Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 P.p.s.a. orzekł , jak w sentencji.