I SA/Go 1078/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 maja 2011 r. sprawy ze skargi J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2010 rok postanawia sprostować z urzędu błąd rachunkowy w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie o sygn. i SA/Go 1078/10, w ten sposób, że w miejsce kwoty i słów "240 zł (dwieście czterdzieści złotych 00/100)" wpisać "295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy)". Wyrokiem z dniu 9 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargą J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2010 rok. Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zw. dalej P.p.s.a.) sąd może z urzędu lub na żądanie stron sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji wyroku, jak i w uzasadnieniu. Zgodnie z przepisem art. 156 § 2 P.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjęty jest pogląd, iż oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 marca 2011 r. wystąpił błąd rachunkowy, ponieważ omyłkowo orzeczono o przyznaniu doradcy podatkowemu M.G. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim kwoty 240 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zamiast kwoty 295,20 złotych. Określając wysokość należnego wynagrodzenia podano bowiem kwotę netto, nie doliczając do niej należnego podatku od towarów i usług według stawki 23%. Tymczasem, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 i § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcą podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2011 r. Nr 31, poz, 153), w niniejszej sprawie należne pełnomocnikowi wynagrodzenie winno wynieść 295,20 złotych 2 Sygn. akt i SA/Go 1078/10 (240 zł - stawka orzeczona na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia + 55,20 zł z tytułu podatku VAT). Z uwagi na powyższe, działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. podlega z urzędu sprostowaniu, co orzeczono na wstępie.