I SA/Go 1080/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego za 2001 rok od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy. W reakcji na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 1432 zł T.B. (skarżąca) wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Oświadczyła, że nie ma majątku ani nie osiąga żadnych dochodów. Mieszka wraz z mążem, z którym wspólnie utrzymują się z jego zarobków których wysokość określiła na 1.500 zł miesięcznie. W trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) pełnomocnik skarżącej został wezwany do złożenia dodatkowo odpisów zeznań podatkowych skarżącej i jej męża, dokumentu zaświadczającego wysokość wynagrodzenia męża skarżącej, wyciągów z rachunków bankowych skarżącej i jej męża oraz oświadczenia o posiadanych samochodach osobowych oraz o wysokości miesięcznych kosztów utrzymania. Pismem z dnia 22 grudnia 2007 r. mąż skarżącej nadesłał kserokopią decyzji Starosty o uznaniu skarżącej za bezrobotną oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz kserokopie postanowienia Sądu Rejonowego o nakazaniu złożenia K.B. jako dłużnikowi wykazu majątku jak również protokołu posiedzenia sądowego wraz ze złożonym w jego trakcie wykazem majątku. Ponieważ w wykazie majątku K.B. oświadczył, że utrzymuje się wraz z żoną z prowadzonej działalności gospodarczej, dodatkowo wezwano pełnomocnika skarżącej do złożenia odpisów miesięcznych deklaracji podatkowych w podatkach od towarów i usług, oraz w podatku dochodowym składanych w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez męża skarżącej, bądź - w razie nieskładania tych deklaracji -oświadczenia o wysokości osiągniętych dochodów z działalności gospodarczej i poniesionych w związku z nią wydatków ze wskazaniem źródeł ich finansowania. W odpowiedzi na to wezwanie mąż skarżącej nadesłał kserokopie dokumentów dotyczących rozliczenia świadczeń z pomocy wypłacanych skarżącej w pierwszych czterech miesiącach 2007 roku. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osobie fizycznej przysługuje prawo pomocy w razie wykazania, że uiszczenie kosztów postępowania w pełnej wysokości może narazić ją i jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Z przepisu tego wynika, że ciężar wykazania przesłanek prawa pomocy spoczywa na osobie, która ubiega się o jej przyznanie. Dla strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oznacza to, że musi w sposób niewątpliwy udowodnić, że uiszczenie jakiejkolwiek kwoty kosztów sądowych przekracza jej możliwości finansowe. Z oświadczeń i dokumentów przedłożonych przez skarżącą taki stan rzeczy nie wynika. Skarżąca nie przedstawiła bowiem dokumentów i oświadczeń wystarczających do dokonania stanowczych ustaleń dotyczących jej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych. Wykazała wprawdzie, że jest bezrobotna i nie przysługuje jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych, lecz okoliczność ta nie stanowi wystarczającej przesłanki prawa pomocy. Skarżąca - pomimo wezwania - nie złożyła wyciągów z rachunków bankowych, oświadczenia o wysokości kosztów utrzymania, ani też deklaracji podatkowych składanych przez jej męża w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ich brak uniemożliwił całościową ocenę sytuacji majątkowej skarżącej. Oświadczenie, iż łączne dochody małżonków B. wynoszą miesięcznie 1500 zł wobec niepoparcia go jakimkolwiek dowodem nie może być uznane za miarodajne. Należy zwrócić uwagą, że jednocześnie z wnioskiem złożonym przez T.B. rozpoznawany był wniosek złożony przez jej mażą – K.B. w sprawie l SA/Go 1081/07. Tam jednak również nie złożono kompletu żądanych w zarządzeniu dokumentów obrazujących wysokość dochodów z działalności gospodarczej, w konsekwencji czego nie można uznać, iż sytuacja materialna skarżącej znana jest z urzędu. Uwzględniając powyższe postanowiono jak w sentencji.