I SA/Go 1083/07

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2008-01-15

Skład orzekający: Joanna Wierchowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, oparty jedynie na ogólnym stwierdzeniu o możliwości utraty płynności finansowej i braku przedstawienia konkretnych dowodów, spełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli skarżący nie wykazał konkretnych okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA. Samo powołanie się na ogólną utratę płynności finansowej bez przedstawienia dowodów nie jest wystarczające do zastosowania tego przepisu.
Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie mogłoby spowodować utratę płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności, a także że zobowiązania zostały zabezpieczone na majątku o wartości przewyższającej zaległości. Sąd uznał, że przedstawione okoliczności nie spełniają wymogów art. 61 § 3 PPSA.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "AB" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. , Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: II, III, IV, V, VI, VII i VIII 2004r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2007r. , Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: II, III, IV, V, VI, VII i VIII 2004r. spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Pismem z dnia 17 października 2007r. spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd skutkowałoby trudnymi do odwrócenia skutkami w postaci pozbawienia strony płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności w tym wynagrodzenia pracowników. Ponadto wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stoi w sprzeczności z interesem publicznym, gdyż wymierzone zobowiązania zostały zabezpieczone na majątku podatnika, którego wartość znacznie przekracza kwoty określonych decyzją zaległości podatkowych a nadto, że nie występuje zagrożenie niewykonania zobowiązań podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą, wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.) jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Tam natomiast, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z § 1 tego przepisu, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to obowiązany jest on wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem w tym przypadku skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności przedstawione przez skarżącą nie wyczerpują przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku zawiera powtórzenie z jednej strony treści przepisu, z drugiej zaś powołuje się na okoliczności, których Sąd nie może ocenić, gdyż strona nie przedstawiła żadnych dokumentów ani konkretnych faktów uprawdopodobniających niebezpieczeństwa związane w wykonaniem decyzji. W tej sytuacji nie wykazała by egzekucja kwoty będącej przedmiotem niniejszego wniosku – 265 300 zł, przesądziła o bycie firmy na rynku i losie jej pracowników. Wniosek sam w sobie nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie stanowi też takiej podstawy uzasadnienie wniosku stanowiące powtórzenie przesłanek ustawowych zawartych w przepisie, bez wykazania na czym konkretnie zagrożenia polegają. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło