I SA/Go 109/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2011r. wniosku L. i W.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wysokości dochodu za 2005 r. p o s t a n a w i a zwolnić skarżących od uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę L. i W.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2010 r. Skarżący w dniu 14.03.20011 roku wystąpili z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Po uzupełnieniu braków wniosku postanowieniem z dnia 10 maja 2011 r. Referendarz sądowy ustanowił dla skarżących pełnomocnika, doradcę podatkowego, oddalając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. Od powyższego postanowienia skarżący wnieśli sprzeciw. W wyniku jego rozpoznania postanowieniem z dnia 10.05.2011 roku Sąd ustanowił dla skarżący pełnomocnika, doradcę podatkowego i w pozostałym zakresie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalił. Wobec złożonego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, postanowieniem dnia 5.05.2011 roku, Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi. W dniu 28.07.2011 roku ustanowiony pełnomocnik działający w imieniu skarżących wniósł skargę kasacyjną wnosząc o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 8.08.2011 roku Sad przywrócił skarżącym termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a postanowieniem z dnia 16.09.2011 roku uchylił postanowienie z dnia 27.06.201 roku o stwierdzeniu prawomocności. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 września 2011 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej na postanowienie Sądu z dnia 15 lutego 2011 r., skarżący wnieśli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym , majątku i dochodach podali, iż we wspólnym gospodarstwie domowym zamieszkują wraz z dwójką dzieci ( córka Ż. - rok ur. 1994, syn B. - rok ur. 1998 r. ). Skarżąca L.K. wskazała, iż uległo zmniejszeniu jej wynagrodzenie ze stosunku pracy w związku z jej pobytem na zwolnieniu lekarskim w dniach 31.08.- 4.10.2011 r. w konsekwencji czego nie pobierała w tym okresie pełnego wynagrodzenia. Wskazali również, iż ich córka chorowała. Ponosili w związku z tym dodatkowe koszty w związku z zakupem lekarstw przeciwbólowych oraz maści. Oświadczyli również, iż oboje są inwalidami (W. – III grupa inwalidztwa ; L. – II grupa inwalidztwa). Skarżący W.K. natomiast nie otrzymał waloryzacji renty. Skarżący podali również, iż spłacają kredyt hipoteczny zaciągnięty na budowę domu. Nadto, we wrześniu bieżącego roku skumulowały się znaczne wydatki związane z rozpoczęcie roku szkolnego przez ich wspólne dzieci. Odnosząc się do stanu majątkowego podali, iż posiadają budynek mieszkalny o pow. 102 m² - oddany do użytkowania - w którym zamieszkują. Skarżąca L.K. oświadczyła, iż spłaca zobowiązania zaciągnięte w zakładzie pracy po 645 zł. miesięcznie. Małżonkowie posiadają również kredyt na koncie osobistym. Skarżący W.K. pobiera rentę inwalidzką w wysokości 560 zł miesięcznie, a skarżąca L.K. z tytułu zatrudnienia w zespole szkół otrzymuje pensję w wysokości 998,33 zł (bez uwzględnienia zasiłku chorobowego). Do wniosku skarżący załączyli faktury VAT potwierdzające zakup środków farmaceutycznych na łączna kwotę 407, 40 zł. Sąd zważył co następuje : Instytucja prawa pomocy stanowi zabezpieczenie konstytucyjnej zasady prawa do sądu, jako podstawowego standardu państwa prawnego. Umożliwia bowiem realizację swoich praw na drodze sądowej podmiotom nie posiadającym dostatecznych środków na ponoszenie niezbędnych kosztów postępowania. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata. Przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej. Przyznanie prawa pomocy jest możliwe, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tak więc, zwolnienie od kosztów sądowych dopuszczalne jest wówczas, gdy z porównania sytuacji majątkowej strony z wysokością obciążających ją kosztów wynikałoby, że pokrycie kosztów sądowych z majątku strony jest niemożliwe, a jednocześnie strona nie posiada możliwości zgromadzenia środków niezbędnych na sfinansowanie kosztów sądowych. Sąd uznał wobec powyższego, iż wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie zostały w ocenie Sądu spełnione. Uzasadniania to przede wszystkim trudna sytuacja rodzinna skarżących. Obarczenie skarżących ciężarem uiszczenie przedmiotowego wpisu zdaniem Sądu naraziłoby rodzinę skarżących na uszczerbek pogarszający ich sytuację finansową. Dokonując oceny wniosku, Sąd uwzględnił możliwości zarobkowe skarżących, dostrzegając również fakt ich inwalidztwa . Nie bez znaczenie jest że skarżącej L.K. przebywała na zwolnieniu lekarskim, co znalazło odzwierciedlenie w osiąganych przez nią dochodach. Skarżący ponosili również wydatki na leczenie córki Ż.. Skarżący ponieśli również koszty w związku z posiadaniem dwójki dzieci w wieku szkolnym i rozpoczęciem przez nich roku szkolnego. Sąd przy ocenie zasadności wniosku uwzględnił również wydatki jakie skarżący ponoszą w związku z podjętymi zobowiązaniami m. in. zaciągniętym kredytem hipotecznym oraz zobowiązaniem skarżącej w wysokości 645 zł., choć nie ulega wątpliwości, iż są to zobowiązania zaciągnięte dobrowolnie i nie mogą one mieć zasadniczego wpływu na ocenę zasadności wniosku. Mając na uwadze powyższe, oraz zauważając, iż jedyną opłatą podlegającą obecnie uiszczeniu jest wpis od skargi kasacyjnej, Sąd uznał iż zasadne jest udzielenie pomocy sądowej skarżący w postaci zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. W oparciu o powyższe, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.