I SA/Go 1099/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Protokolant Sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi "P" Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę. Skarżąca – P Sp. z o.o. – złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...] września 2012 r. Zaskarżone postanowienie utrzymywało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o pomocy de minimis w wysokości 800 zł. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym. W dniu 30 grudnia 2011r. wpłynął wniosek skarżącej o wydanie zaświadczenia o udzielonej pomocy de minimis, z której przedsiębiorca skorzystał przez przeznaczenie w dniu [...] grudnia 2011 r. środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych w kwocie 800 zł, zgodnie z fakturą nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Wydatek ten udokumentowany został wyciągiem bankowy potwierdzającym dokonanie wydatku z rachunku bankowego służącego do obsługi zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych oraz umową o pełnienie funkcji nadzoru budowlanego. Strona wskazała, że wydatek został poniesiony na cel zgodny z określonym w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. nr 245, poz. 1810 ze z.zm.) – dalej zwane rozporządzenie w sprawie funduszu. Postanowieniem z dnia [...] marca 2012r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wydania ww. zaświadczenia. Organ podatkowy ocenił bowiem, że cel na jaki został poniesiony wydatek, nie mieści się w katalogu wydatków określonych w przepisie § 2 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia w sprawie funduszu. W ocenie organu, finansowaniu ze środków funduszu podlegają tylko roboty budowlane, a nie wszystkie prace wykonywane w procesie budowlanym obejmującym projektowanie, budowę, kierowanie nią i nadzór. Na rozstrzygnięcie to skarżąca wniosła zażalenie. W ocenie strony wydatek poniesiony został w sposób zgodny z przepisami regulującymi kwestie udzielania pomocy publicznej przedsiębiorcom zatrudniającym osoby niepełnosprawne, a wydatkowanie zostało prawidłowo udokumentowane. Dyrektor Izby Skarbowej w dniu [...] września 2012r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2012 r. Na postanowienie to skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze strona wskazała, że wydatek z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych na wynagrodzenie inspektora nadzoru inwestorskiego, został poniesiony w sposób zgodny z przepisami regulującymi kwestie udzielania pomocy publicznej przedsiębiorco zatrudniający osoby niepełnosprawne tj. na cel o który mowa w §2 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia w sprawie funduszu. W ocenie strony stanowisko organów jest bezprawne i krzywdzące. Poprzez nie wydanie zaświadczenia o pomocy de minimis, strona pozbawiona została finansowania wydatku w wysokości 800 zł . W ocenie strony funkcja inspektora nadzoru budowlanego jest równoważna z wykonawstwem, bowiem poprzez swoje czynności i włączenie się w konkretny proces budowlany, a także w każdej fazie procesu pomagał w wykonaniu robót, nie poprzestając jedynie na przyglądaniu się działaniu innych. Strona wskazała, że inspektor nadzoru inwestorskiego jest osobą mającą realny wpływ na przebieg robót budowlanych, którą należy traktować jako wykonawcę robót budowlanych. Strona nie podziela poglądu przedstawionego w zaskarżony rozstrzygnięciu, że inspektor nadzoru budowlanego świadczy usługi określone w przepisach Prawa budowlanego, jednakże sam nie wykonuje robót budowlanych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. Prezes skarżącej dodatkowo powołał się na treść art. 23 a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z treścią § 2 ust.1 pkt 1 lit. b rozporządzenia w sprawie funduszu – środki funduszu rehabilitacji przeznacza się na wyposażenie stanowiska pracy oraz przystosowanie jego otoczenia do potrzeb osób niepełnosprawnych, w szczególności na finansowanie robót budowlanych rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, dotyczących obiektów budowlanych ujętych w ewidencji bilansowej zakładu pracy chronionej, proporcjonalnie do przewidzianej liczby stanowisk pracy osób niepełnosprawnych w tym obiekcie, pod warunkiem utrzymania w nim przewidzianego poziomu zatrudnienia osób niepełnosprawnych przez okres co najmniej trzech lat od dnia odbioru obiektu budowlanego. W niniejszej sprawie należy rozstrzygnąć czy wynagrodzenie wypłacone inspektorowi nadzoru budowlanego stanowi wydatek przeznaczony na finansowanie robót budowlanych. W ocenie Sądu, wynagrodzenie wypłacone inspektorowi nadzoru budowlanego (inwestorskiemu) nie stanowi wydatku na roboty budowlane. Zgodnie z treścią art. art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego – roboty budowlane to budowa, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Budowa to wykonanie obiektu budowlanego w określony miejscu, a także odbudowa, rozbudowa, nadbudowa obiektu (art. 3 pkt 7). Inwestor może ustanowić inspektora nadzoru inwestorskiego na budowie. Zgodnie z treścią art. 25 Prawa budowlanego do podstawowych obowiązków inspektora nadzoru inwestorskiego należy: 1) reprezentowanie inwestora na budowie przez sprawowanie kontroli zgodności jej realizacji z projektem i pozwoleniem na budowę, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; 2) sprawdzanie jakości wykonywanych robót i wbudowanych wyrobów budowlanych, a w szczególności zapobieganie zastosowaniu wyrobów budowlanych wadliwych i niedopuszczonych do stosowania w budownictwie; 3) sprawdzanie i odbiór robót budowlanych ulegających zakryciu lub zanikających, uczestniczenie w próbach i odbiorach technicznych instalacji, urządzeń technicznych i przewodów kominowych oraz przygotowanie i udział w czynnościach odbioru gotowych obiektów budowlanych i przekazywanie ich do użytkowania; 4) potwierdzanie faktycznie wykonanych robót oraz usunięcia wad, a także, na żądanie inwestora, kontrolowanie rozliczeń budowy. Jednym z podstawowych obowiązków inspektora nadzoru inwestorskiego jest dbanie o prawidłowe wykonywanie robót budowlanych. Jego udział w procesie budowlanym jest swoistym zastępstwem inwestora wykonywanym przez fachowca. Ma to zapewnić możliwość faktycznej kontroli zgodności wykonywanych robót budowlanych z projektem, przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Wiedza, którą posiada inspektor nadzoru inwestorskiego, stanowi dla inwestora gwarancję, że realizowana inwestycja jest pod kontrolą fachowca. Udział inspektora nadzoru inwestorskiego w odbiorach poszczególnych, zrealizowanych etapów budowy, kontrola jakości wykonanych robót, sprawdzenie, jakie zastosowano wyroby i czy zastosowano je właściwie, oraz udział w kontroli robót zanikających lub ulegających zakryciu, ma zapewnić inwestorowi bezpieczeństwo i pewność, że nie popełniono błędów i budowa nie przebiega wadliwie. Ponadto uczestnictwo inspektora nadzoru inwestorskiego w przygotowaniu zrealizowanego obiektu do odbioru i do użytkowania również daje inwestorowi gwarancję tego, że inwestycję zrealizowano zgodnie z prawem i oczekiwaniami inwestora. Jednakże inspektor nadzoru w procesie budowlanym nie jest wykonawcą robót budowlanych, nie wykonuje robót budowlanych tylko je nadzoruje. Tym samym prawidłowe jest stanowisko organu, że inspektor nadzoru pomimo, że uczestniczy w procesie budowlany, to jednak nie wykonuje robót budowlanych. Natomiast warunkiem finansowania wydatku z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych jest aby wydatek ten przeznaczony był na finansowanie robót budowlanych. Nie budzi wątpliwości Sądu, że inspektor nadzoru nie wykonuje obiektu lecz nadzoruje jego wykonanie. Nadzór nad wykonanie, opiniowanie szczegółów dotyczących wykonania robót budowlanych nie jest równoznaczny i równoważny z wykonaniem obiektu, a więc robotami budowlanymi. Niewątpliwie wydatek ten związany jest z robotami budowlanymi, ale nie jest wydatkiem na roboty budowlane. Ponadto wskazać należy, że organ nie odmówił skarżącej dokonana wydatku. Brak zaświadczenia sprowadza się do tego, że wydatek ten nie może być poniesiony z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, a nie że nie może być w ogóle poniesiony. Wydatku na nadzór inwestorski nie można uznać za wydatek na roboty budowlane, aczkolwiek jest to wydatek uzasadniony. Zgodnie z brzmieniem art. 23 a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – pracodawca jest obowiązany zapewnić niezbędne racjonalne usprawnienia dla osoby niepełnosprawnej pozostającej z nim w stosunku pracy, (...). Niezbędne racjonalne usprawnienia polegają na przeprowadzeniu koniecznych w konkretnej sytuacji zmian lub dostosowań do szczególnych, zgłoszonych pracodawcy potrzeb wynikających z niepełnosprawności danej osoby, o ile przeprowadzenie takich zmian lub dostosowań nie skutkowałoby nałożeniem na pracodawcę nieproporcjonalnie wysokich obciążeń (...). Z tego też względu powołanie inspektora nadzoru inwestorskiego jest jak najbardziej uzasadnione. Dokonuje on faktycznej kontroli zgodności wykonywanych robót z projektem, a tym samym z potrzebami osób niepełnosprawnych. Posiada w tym względzie potrzebną wiedzę. Nie oznacza to jednak, że wydatek z tego powodu stanowi podstawę do obciążenia zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Przeznaczenie wydatków z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych określa rozporządzenie w sprawie funduszu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił. |Sędzia WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA | |Anna Juszczyk-Wiśniewska |Krystyna Skowrońska-Pastuszko |Alina Rzepecka |