I SA/Go 1139/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 marca 2013 r. sprzeciwu M.J. i Z.J. od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 12 lutego 2013 roku w sprawie ze skargi M.J. i Z.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok wraz z odsetkami za zwłokę postanawia odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2013 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim przyznał M.J. i Z.J. prawo pomocy poprzez zwolnienie ich od wpisu od skargi, zaś w pozostałym zakresie - wniosek oddalił. Ww. postanowienie prawidłowo doręczone zostało skarżącym wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu w dniu 1 marca 2013 r. W dniu 11 marca 2013 r. małżonkowie J. nadali w placówce pocztowej sprzeciw (k. 67). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 270) zw. dalej "P.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Jak stanowi natomiast § 2 sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie, nie ulega wątpliwości, że sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 12 lutego 2013 r., złożony został przez małżonków J. po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego na jego wniesienie. Termin ten bowiem, wobec doręczenia skarżącym ww. postanowienia w dniu 1 marca 2013 r. upływał z dniem 8 marca 2013 r. Tymczasem pismo procesowe stanowiące sprzeciw na powyższe postanowienie zostało złożone w dniu 11 marca 2013 r., a zatem po upływie przewidzianego do dokonania tej czynności terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.