I SA/Go 1139/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 kwietnia 2013 r. wniosku Z.J. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi M.J. i Z.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. wraz z odsetkami za zwłokę. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu Postanowieniem z dnia 12 lutego 2013r., referendarz sądowy po rozpoznaniu wniosku skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych, zwolnił skarżących od wpisu sądowego od skargi w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Postanowienie zostało doręczone skarżącym dnia 1 marca 2013r, którzy pismem z dnia [...] marca 2013r, nadanym na poczcie 11 marca 2013r, wnieśli sprzeciw. Postanowieniem z dnia 19 marca 2013r, sprzeciw został on odrzucony, postanowienie to zostało doręczone skarżącemu Z.J. dnia 3 kwietnia 2013r. (k.98 akt), który pismem z dnia [...] kwietnia 2013r., nadanym na poczcie 6 marca 2013r., złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W uzasadnieniu tego wniosku podniósł, że uchybienie terminowi nastąpiło z uwagi na jego chorobę- nadciśnienie tętnicze. We wtorek [...] marca 2013r., zwolnił się z pracy, z powodu zawrotów głowy i wykorzystał w dniach 6-8 marca 2013r., 3 dni urlopu wypoczynkowego. W tym okresie nie miał głowy do spraw, które zawsze pilnuje. Po weekendzie 9-10 marca 2013r.,poszedł do pracy, przepracował 3 dni i ponownie z uwagi na złe samopoczucie otrzymał dalsze dwa dni urlopu. Stan zdrowia nie uległ poprawie dlatego poszedł do lekarza rodzinnego i otrzymał zwolnienie lekarskie na 8 dni. Dopiero w weekend 30-31 marca 2013r., poczuł się lepiej, zdaniem skarżącego, te okoliczności wskazują, że nie mógł wcześniej złożyć sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zw. dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 ww. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest zatem brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, w rozumieniu art. 86 § 1 P.p.s.a., jest oceniane z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zatem wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Jak podkreśla się w orzecznictwie (np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy czym, przy ocenie winy lub jej braku, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, Lex nr 50679). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni w żaden sposób jako powód braku złożenia w terminie sprzeciwu wskazał kłopoty zdrowotne w postaci nadciśnienia tętniczego oraz związanego z tym złego samopoczucia. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, którą podziela Sąd w składzie rozpoznającym tę sprawę, choroba może przemawiać za brakiem winy w uchybieniu terminu, gdy jest to choroba nagła obiektywnie i całkowicie uniemożliwiająca podjęcie działań albo wyręczenie się inną osobą. Choroba musi mieć charakter niespodziewany lub wystąpić musi nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć (por. postanowienie NSA z dnia 4 listopada 2010r. sygn. akt I OZ 839/10, Lex nr 742094 i z dnia 13 października 2010r., sygn. akt I OZ 767/10, Lex nr 742025, wyrok WSA z dnia 29 października 2004r., sygn. akt III SA 2967/03, Lex nr 164436; wyrok NSA z dnia 19 września 2000r., sygn. akt I SA 1072/00, Lex nr 55307 i z dnia 1 marca 1999r. sygn. akt II SA 45/99, Lex 46785). Tymczasem, jak wynika z twierdzeń skarżącego jego problemy zdrowotne nie miały niespodziewanego czy nagłego charakteru tylko mają charakter przewlekły. Podkreślić należy, że termin do wniesienia sprzeciwu mijał z dniem 8 marca 2013r, skarżący sporządził sprzeciw noszący datę 8 marca 2013r., jednak został on złożony za pośrednictwem poczty 11 marca 2013r. Oznacza to, że wbrew twierdzeniu skarżącego był on w stanie sporządzić sprzeciw, nie było żadnych przeszkód , a takich skarżący nie wskazał aby, w tym samym dniu w którym został sporządzony sprzeciw nadać go na poczcie. Skoro skarżący w tej trudnej dla niego sytuacji napisał sprzeciw to zdaniem Sądu, zachowując należytą staranność mógł też bez problemu nadać przesyłkę na poczcie, ponadto skarżący nie wskazał aby zaistniały przeszkody w s korzystania z pomocy żony, która w tym postępowaniu była również stroną, W ocenie Sądu, zaprezentowana przez skarżącego argumentacja nie zasługuje na aprobatę, a przedstawione okoliczności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu bowiem skarżący nie dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw jakiej w danych okolicznościach można by od niego oczekiwać w tym przypadku nie wykazał aby zaistniały przeszkody w wysłaniu sporządzonego sprzeciwu. W orzecznictwie zaś do zawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się m.in. dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wa 1329/01, niepubl.), czy niedostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 §1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.