I SA/Go 1290/10

SA/Go 1290/10 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., od nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanowił: oddalić wniosek. 1 I SA/Go 1290/10 UZASADNIENIE Skarżąca J.Ś. wnioskiem z [...] września 2011 r. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów pełnomocnika, który sporządziłby skargę kasacyjną w jej imieniu. Z wniosku skarżącej wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał zajęcia 50% jej wynagrodzenia i zajął 100% konta gospodarczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie należało oddalić. Wskazać na wstępie należy, że postanowieniem z 24 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącej, na wskazane postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 6 maja 2011 r. sygn. akt I FZ 99/11 oddalił zażalenie, wskazując w uzasadnieniu, że Sąd I instancji zasadnie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca ma możliwość wygospodarowania z posiadanego majątku, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, kwot niezbędnych na opłacenie swojego udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Rozpoznając kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. postanowieniem z dnia 6 września 2011 r. oddalił wniosek. Przedmiotem oceny Sądu Jest zasadność kolejnego (trzeciego) wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, tym razem w zakresie ustanowienia adwokata. W tej sytuacji Sąd rozpoznając nowy wniosek zobowiązany był jedynie do zbadania, czy od prawomocnego zakończenia postępowania w tym zakresie zaszły istotne zmiany uzasadniające przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. 2 Podkreślić należy, że każde prawomocne orzeczenie wiąże strony i Sąd, co do ustaleń w nim zawartych. Strony i Sąd mają obowiązek przyjmować, że rozstrzygnięta kwestia prawna kształtuje się tak, jak ustalono to w orzeczeniu. Stosownie do art. 165 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej P.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W świetle przytoczonego przepisu stwierdzić należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy przez przyznanie adwokata, który został złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, nie może być uwzględniony, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności, uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia przez stronę kosztów postępowania. Nie można przy tym uznać za wystarczające samo powołanie się przez stronę na nowe okoliczności, ale okoliczności te rzeczywiście muszą wystąpić ( por. postanowienie SN z 23 lutego 1990 r., sygn. akt I CKN 1064/97 -OSNC 1999/9/153). W ocenie Sądu, w nowym wniosku z [...] września 2011 r., skarżąca nie podniosła żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę przez Sąd dotychczasowej oceny. W szczególności sytuacja majątkowa skarżącej, rozumiana jako możliwość poniesienia przez nią kosztów postępowania (również w zakresie skorzystania z usług fachowego pełnomocnika) nie uległa zmianie ( pogorszeniu). Z treści złożonego wniosku nie da się wyinterpretować wniosku, aby od chwili prawomocnego rozstrzygnięcia Sądu w przedmiocie poprzedniego wniosku, nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych. Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 21 sierpnia 2007 r. ( sygn. akt I! FZ 446/07 ) wyraził pogląd, który Sąd rozpoznający wniosek w pełni aprobuje, że jako warunek wystąpienia z nowym wnioskiem uznaje się zmianę okoliczności życiowych strony "w takim stopniu, że można stwierdzić pogorszenie sytuacji także i materialnej". W ocenie Sądu w obecnie rozpoznawanym wniosku skarżąca nie wskazał istotnych zmian sytuacji finansowej w porównaniu z sytuacją przedstawioną w poprzednich wnioskach. Uzasadnienie obecnie złożonego wniosku stanowi w istocie powtórzenie wniosków złożonych uprzednio. 3 Skarżąca w żadnym stopniu nie udowodniła, ani nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących, że jej sytuacja materialna uległa pogorszeniu i że w związku z tym powinno zapaść rozstrzygnięcie odmienne od dotychczasowych. Nie znajdując podstaw do innej oceny niż dokonana przez Sąd dotychczas, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 165 tej ustawy, należało orzec jak w sentencji postanowienia. 4