I SA/Go 13/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi T.B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności ekologicznej na rok 2024 postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z [...] września 2025 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR wydaną wobec T.B. w przedmiocie płatności ekologicznej na rok 2024. Niniejszą decyzję T.B. odebrał 25 września 2025 r. (potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). W pouczeniu zawartym w decyzji organu odwoławczego wskazano, że skarżącemu przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. W dniu 24 października 2025 r. skarżący wniósł skargę na ww. decyzję do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Organ ten przekazał niniejszą skargę do Oddziału Regionalnego ARiMR 28 października 2025 r. (pismo z [...] października 2025 r. w aktach administracyjnych, koperta potwierdzająca nadanie ww. pisma – k.5 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] września 2025 r., zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, doręczona została skarżącemu 25 września 2025 r. Tym samym 30-dniowy termin na wniesienie skargi upływał 25 października 2025 r. (sobota). Należało więc uwzględnić treść art. 83 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem koniec terminu przesunął się - na mocy przywołanego uregulowania - na dzień 27 października 2025 r. Skarżący wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji, jak i dyspozycji art. 54 § 1 P.p.s.a., wniósł skargę 24 października 2025 r. do Biura Powiatowego ARiMR, a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, tj. Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR. Celem nadania skardze prawidłowego biegu Biuro Powiatowe ARiMR zobowiązane było przesłać skargę właściwemu organowi, co uczyniło dopiero 28 października 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej). Zdaniem Sądu datę tę należy uznać za datę nadania skargi, co powoduje, że skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Nie jest bowiem tak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy. Aby skutecznie wnieść skargę do sądu, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego rozstrzygnięcie kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. Przyjęcie daty 24 października 2025 r. (data wniesienia skargi do Biura Powiatowego ARiMR) za datę wniesienia skargi mogłoby nastąpić jedynie wtedy, gdyby skarga została w tej dacie wniesiona do organu, którego akt skarży (art. 54 § 1 P.p.s.a.) lub też wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 P.p.s.a.). Żadna jednak z tych sytuacji w sprawie nie miała miejsca, ponieważ skarżący wniósł skargę do organu I instancji, tj. Biura Powiatowego ARiMR. W orzecznictwie przyjmuje się zaś, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty złożenia (nadania) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienia: WSA w Gliwicach z 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 674/04; NSA z 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1724/06; NSA z 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/05). W rozpatrywanej sprawie decydujące znaczenie miała więc data przekazania skargi do właściwego organu, a nie okoliczność, że skarżący w otwartym terminie wniósł ją bezpośrednio do Biura Powiatowego ARiMR. Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 54 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skargę odrzucił.